Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Ανοιχτή καταγγελτική επιστολή: Ναζιστικές πρακτικές με «αριστερό» προσωπείο βάλλουν τη Δημοκρατία




19 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2017

Το Ε.ΠΑ.Μ. καταγγέλλει στον ελληνικό λαό και σε κάθε δημοκράτη αυτής της χώρας τις αντιδημοκρατικές επιθέσεις που κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου δέχτηκαν μπλοκ των μελών του σε Αθήνα και Πάτρα από μέλη «αριστεριστών».
Στην  μεν  Πάτρα με βίαιες παρεμβάσεις δεν επέτρεψαν την κατάθεση στεφάνου από μέλη του Ε.ΠΑ.Μ.
Στην δε πρωτεύουσα, κατά τη διάρκεια της πορείας του Πολυτεχνείου, πραγματοποίησαν αήθη και άνανδρη επίθεση, καθώς στόχος της ήταν γυναίκες, μέλη του Ε.ΠΑ.Μ., που έφεραν την ελληνική σημαία.
Τα άτομα αυτά, χρησιμοποιώντας τη μυϊκή τους δύναμη και με συμπεριφορά συμμορίας, άρπαξαν με τη βία την ελληνική σημαία από τα χέρια των γυναικών και στη συνέχεια την έκαψαν επιδεικτικά. Η ενέργεια αυτή προσβάλει την ίδια την επέτειο και  όλους τους συμμετέχοντες, καθώς η ελληνική σημαία ως σύμβολο της εξέγερσης του ‘73 προπορεύεται της πορείας. Άραγε η επόμενη κίνηση αυτών των ατόμων θα είναι το κάψιμο  ακόμα και αυτής της  αιματοβαμμένης σημαίας του Πολυτεχνείου ;
§  Επειδή, πρακτικές βίας αυτής της μορφής ενάντια σε γυναίκες ασκήθηκαν ιστορικά μόνον από τα Τάγματα Εφόδου και τους νοσταλγούς τους, κάθε εποχής.
§  Επειδή, η ελληνική σημαία αποτελεί σύμβολο ενότητας του ελληνικού λαού στους διαχρονικούς αγώνες του για Ελευθερία, Δημοκρατία και Εθνική Ανεξαρτησία.
§  Επειδή, η ελληνική σημαία αποτέλεσε το σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης για τους αγωνιστές του Ε.Α.Μ και του ΕΛΑΣ, βάφοντάς την με το αίμα τους.
§  Επειδή, την ελληνική σημαία ανέμιζαν οι φοιτητές στην Πύλη του Πολυτεχνείου καλώντας μ’ αυτήν το λαό να αντισταθεί στη χούντα, ποτίζοντάς  την με το αίμα τους κατά την εισβολή του τανκ.
§  Επειδή, όποιος απαξιώνει κι αμαυρώνει κατ’ αυτόν τον τρόπο τους αγώνες της Εθνικής Αντίστασης και του Πολυτεχνείου, καίγοντας με αλαλαγμούς τα σύμβολά τους, έχει απεμπολήσει κάθε ίχνος προσωπικής αξιοπρέπειας και εθνικής συνείδησης.
§  Επειδή, η ελληνική σημαία έχει παγκοσμίως καταστεί σύμβολο αντίστασης που υψώνουν περήφανα κι άλλοι λαοί στις αγωνιστικές διεκδικήσεις τους.
§  Επειδή, τέτοιες τακτικές τραμπουκισμού σαμποτάρουν την σύμπραξη όλων των δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων του λαού μας σε ένα ενωτικό μέτωπο αντίστασης.
§  Επειδή, τέτοιες πρακτικές στόχο έχουν να δαιμονοποιήσουν κάθε τι που εγείρει το πατριωτικό αίσθημα του λαού. Να ευτελίσουν και να διασύρουν εθνικά σύμβολα αγώνων ώστε αυτά να πολτοποιηθούν στο μπλέντερ της νεοταξικής ιδεολογίας χάνοντας κάθε νόημα. Να υποβιβάσουν, να ακυρώσουν, ή ακόμη και να αντιστρέψουν το νόημα εννοιών, όπως δημοκρατία. Να σφετεριστούν και να οικειοποιηθούν οπαδοί της παγκοσμιοποίησης με τον φερετζέ ενός ψευδεπίγραφου διεθνισμού τους αγώνες ενός λαού για ελευθερία και δημοκρατία, έτσι ώστε να ατροφήσει η εθνική μνήμη και η εθνική συνείδηση του λαού μας.

Αναμένουμε από κάθε πολιτική δύναμη που σέβεται και τιμά τους αγώνες και τα σύμβολα του ελληνικού λαού να καταδικάσει απερίφραστα τις ενέργειες αυτές. Κάθε ανοχή σε φασιστικές συμπεριφορές και ενέργειες, προερχόμενες είτε από το χώρο της δεξιάς είτε της αριστεράς, τροφοδοτεί το αυγό του φιδιού στους κόλπους της κοινωνίας διχάζοντας τον λαό και αποπροσανατολίζοντάς τον από το ουσιαστικό διακύβευμα: την ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας. Δε μπορεί να αποτελέσουν άλλοθι γι’ αυτές τις ομάδες η έλλειψη παιδείας, δημοκρατικής ευαισθησίας και αίσθησης καθήκοντος μπροστά στην τραγωδία που υφίσταται ο ελληνικός λαός. Διαφορετικά, ο φασισμός, που χτυπάει ήδη την πόρτα μας, θα εισβάλλει και με «αριστερό» προσωπείο  σείοντας παραπλανητικά τα κόκκινα φουλάρια.

Το δίλημμα που επιβάλλει η εποχή μας είναι σαφές και αδήριτο: ή σκύβουμε το κεφάλι και υπηρετούμε τις απολυταρχικές επιταγές της παγκοσμιοποίησης και των αγορών επαναπαυόμενοι σε μια εικονική «δημοκρατία» της παγκόσμιας ολιγαρχίας, ή διεκδικούμε την εθνική μας  κυριαρχία και τη Δημοκρατία που απορρέει από τον λαό και υπηρετεί το συμφέρον του.
Η διαφύλαξη της αξιοπρέπειας ενός λαού δεν είναι υπόθεση μόνο μιας πολιτικής ομάδας, αλλά όλων όσων αισθάνονται αυτό το χρέος. Η κάθαρση στο χώρο των λαϊκών και δημοκρατικών δυνάμεων από τα φασίζοντα στοιχεία πρέπει να αρχίσει τώρα. Αύριο θα είναι πολύ αργά για όλους μας!
Το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί  σε κοινή συστράτευση όλα τα πολιτικά κινήματα, όλους τους πολιτικούς φορείς, όλα τα κόμματα και κάθε πολίτη που αγωνίζονται για την αποκατάσταση  της Δημοκρατίας στη χώρα μας,  την αποδέσμευση από το χρέος, την απελευθέρωση του λαού  μας από τα δεσμά της ευρωπαϊκής  πολιτικής και των μνημονίων που του έχουν επιβληθεί,  την απονομή δικαιοσύνης με  τιμωρία των  ενόχων για εσχάτη προδοσία, την παραγωγική ανασυγκρότηση και  την ανάταση της Πατρίδας μας!
Αθήνα, 19 Νοεμβρίου 2017
Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.


Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Ζήσε με ένα ιδανικό: Την Ελεύθερη Πατρίδα!


Του Δημήτρη Κυπριώτη

Το κάψιμο της Ελληνικής Σημαίας, από άφρονες  εχθρούς της Δημοκρατίας και της Πατρίδας, στη διάρκεια της πορείας του Πολυτεχνείου, φέρνει και πάλι στην επιφάνεια τις ατέρμονες συζητήσεις γύρω από το  «ποιοι έχουν θέση στην  προσπάθεια ενότητας του λαού;» Η  απάντηση δίνεται στα  σοφά λόγια του Δημήτρη Γληνού στο κείμενό του για το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο:

«Όποιος, κρατώντας οποιουσδήποτε προσωπικούς υπολογισμούς, συμφέροντα, μίση, αντιπάθειες, συμπάθειες και φιλοδοξίες και «ιδεολογίες», καταπολεμάει ή υπονομεύει ή ματαιώνει την ενότητα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, την ενότητα στους σκοπούς, στην οργάνωση και στην καθοδήγησή του, αυτός οπουδήποτε και να βρίσκεται, οπωσδήποτε και να λέγεται, είναι συνεργάτης των ξένων καταχτητών, θεληματικά η άθελα, προδότης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα»


Με αυτά τα λόγια του Δημήτρη Γληνού, πιστεύουμε ότι δίνεται η πρέπουσα απάντηση, σε ενέργειες  σαν την προχθεσινή. Και τα λόγια αυτά έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία, από τα όποια φληναφήματα όψιμων "προοδευτικών", αφού αυτά  λέγονται και γράφονται από έναν άνθρωπο που έχει αφήσει ανεξίτηλο το πέρασμά του από τη ζωή και που δεν τόλμησε κανείς ποτέ να αμφισβητήσει. 

Βέβαια όλα τα παραπάνω ισχύουν με τη βασική προϋπόθεση ότι πιστεύουμε στο γεγονός ότι,  στην πατρίδα μας δρα σήμερα  εχθρός και  υπάρχει κατοχή, έστω και αν δεν έγιναν πολεμικές επιχειρήσεις, έστω και αν δεν έπεσε μία τουφεκιά. Υπάρχουν όμως ορατά τα αποτελέσματα  που στρέφονται  ενάντια στα συμφέροντα της Ελλάδας και του Ελληνικού λαού και ότι για την αποκατάσταση και την επαναφορά στην κανονικότητα ο αγώνας του λαού είναι μόνο   εθνικοαπελευθερωτικός! 

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Η ΕΕ και το Ευρώ εμπόδιο στη χρηματοδότηση έργων υποδομής



Του Δημήτρη Κυπριώτη

Τελικά αυτός ο μύθος που έχει δημιουργηθεί, για τον πακτωλό χρημάτων που παίρνουμε από την ΕΕ και τα προγράμματα ΕΣΠΑ, για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής, πρέπει κάποτε να τελειώνει. Γιατί συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, αφού η έλλειψη της ρευστότητας στο Ελληνικό κράτος και η πλήρης  απουσία συμμετοχής  σε έργα υποδομής των δημοσίων επενδύσεων, είναι τα στοιχεία εκείνα που στερούν τη δυνατότητα εκτέλεσης παρόμοιων  έργων,  ακόμη και των πλέον αναγκαίων.

Έτσι λοιπόν δικαιολογείται και το γεγονός ότι το κράτος περιμένει τα πάντα να γίνουν με την παρέμβαση της ΕΕ , μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ ή μέσω του ταμείου αλληλεγγύης σε περιπτώσεις μεγάλων καταστροφών, όπως αυτή που βιώνει αυτές τις ημέρες η Δ. Αττική. Με τον τρόπο αυτόν όμως, αποκρύπτεται η πραγματική αλήθεια και οι υπεύθυνοι αρχίζουν και επικαλούνται τη δήθεν έλλειψη ολοκληρωμένων και ώριμων μελετών, είτε από την κεντρική διοίκηση (υπουργεία), είτε από την αποκεντρωμένη (ΟΤΑ  Α΄ και Β΄ βαθμού).

Με τις δικαιολογίες αυτές,  το Κράτος παραμένει δέσμιο των προγραμμάτων που αποδεσμεύονται από την ΕΕ που με τη σειρά της τα προγραμματίζει κατά κύριο λόγο και προτεραιότητα στη βάση των συμφερόντων  πολυεθνικών ομίλων των κυρίαρχων δυνάμεων της ΕΕ.

Φανταστείτε λοιπόν πόσα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει με ένα μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που θα είχε σχεδιαστεί για τις πραγματικές ανάγκες της Χώρας, που δεν θα είχε ανάγκη ούτε τα προγράμματα της ΕΕ ούτε το σκληρό Ευρώ της. Ένα πρόγραμμα που θα στηριζόταν σε Εθνικές Δυνάμεις, κρατικές και ιδιωτικές και θα χρηματοδοτούταν  από ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ!

Φανταστείτε λοιπόν, με βάση ένα τέτοιο  πρόγραμμα, το κράτος   να μπορεί να  εκτελεί δημόσια έργα χωρίς  να σκέφτονται οι κεντρικοί φορείς του από που και πως θα χρηματοδοτηθεί. Φανταστείτε τα τεράστια εργοτάξια που θα δημιουργηθούν, με αυτά τα προγράμματα,  που εκτός της ανακούφισης και της προόδου που θα φέρνουν στον τόπο, θα έχουν την ευχέρεια να δίνουν  δουλειά, σε εκατομμύρια άνεργους, σε νέους επιστήμονες, σε μικρές, μεσαίες και μεγάλες εταιρείες αντίστοιχων κλάδων.

Μόνο το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας να ανανεωθεί και να εξαπλωθεί μέχρι και το τελευταίο χωριό  της Ελλάδας, από το ένα άκρο μέχρι το άλλο, θα δώσει εκτός από εξυπηρέτηση, επικοινωνία  και πολιτισμό, χιλιάδες θέσεις εργασίας. Η μνημονιακές κυβερνήσεις, αντί της πραγματικότητας αυτής, προτίμησαν να παραδώσουν την ΤΡΕΝΟΣΕ με δίκτυο και υλικό σε ξένους δήθεν επενδυτές, έναντι  πινακίου φακής. Για  45 εκατομμύρια ευρώ, έτσι γιατί αυτό θεώρησαν οι αριστεροί νεοφιλελεύθεροι, ότι είναι το συμφέρον της χώρας!!!

Να λοιπόν ακόμη μία σύγκριση πολιτικών που φανερώνει ότι αξία δεν έχουν τα μεγάλα και φανταχτερά λόγια, για ανάπτυξη και έργα αλλά η ουσία, που δεν είναι άλλη από τον ποιον εξυπηρετούν οι εξαγγελλόμενες  πολιτικές και  πως μπορεί αυτές να πραγματοποιηθούν.

Το ερώτημα  επομένως είναι:  Τι είναι προτιμότερο;  να περιμένουμε τη σχεδίαση και τη χρηματοδότηση έργων από την ΕΕ, με τις δικές της προτεραιότητες  ή να μπορούμε μόνοι μας με τα δικά μας σχέδια και τις δικές μας δυνάμεις και τις δικές μας προτεραιότητες, όχι μόνο να σχεδιάσουμε αλλά και να μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε και ταυτόχρονα να εκτελέσουμε έργα και να παρέχουμε ως κράτος δουλειές σε εκατομμύρια πολίτες και χιλιάδες επιχειρήσεις;

Προφανώς και η απάντηση κάθε λογικού ανθρώπου τάσσεται με την δεύτερη εκδοχή και αυτήν την πασιφανή αλήθεια, έρχονται οι καταστροφολόγοι να την απορρίψουν, όχι με επιχειρήματα, αλλά ενσπείροντας το φόβο και την παραπλάνηση  στον κόσμο, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα ΜΜΕ και τα χρήματα του κρατικού κορβανά που διαχειρίζονται.

Όμως το θέμα της σχεδίασης και της εκτέλεσης έργων υποδομής και ανάπτυξης, όπως αναφέρθηκε προηγούμενα,  είναι ακόμη ένα μεγάλο επιχείρημα εκείνων  των πολιτικών δυνάμεων που παρουσιάζουν και υποστηρίζουν την εναλλακτική πρόταση εξόδου από την κρίση, μακριά από δανειακές συμβάσεις και μνημόνια,  μακριά από τις θανατηφόρες πολιτικές της ΕΕ και το Ευρώ, στηριζόμενες σε πολιτικές που εξυπηρετούν μόνο εθνικά συμφέροντα και τους Έλληνες πολίτες. Πολιτικές που είναι απαλλαγμένες από  δυσβάστακτα και παράνομα χρέη και οι οποίες χρηματοδοτούνται από ίδιους πόρους με Κρατικό Εθνικό Νόμισμα, και υποστηρίζονται από  Κρατικό Τραπεζικό Σύστημα.

Τις πολιτικές όμως αυτές δεν μπορεί να τις εφαρμόσει καμία κατεστημένη πολιτική δύναμη, αφού αυτές αποδέχονται το καθεστώς επιτροπείας που έχει εγκατασταθεί στη χώρα από τις δάνειες δυνάμεις και έχουν συνυπογράψει, στην πλειοψηφία τους, το μονόδρομο της καταστροφής της χώρας και της φτωχοποίησης του Ελληνικού λαού.


Μόνο πολιτικές δυνάμεις, όπως το ΕΠΑΜ, που έχουν σαν στόχο την ενότητα του λαού και τη συγκρότηση ευρύτερου μετώπου ανατροπής, μπορούν να αντιμετωπίσουν την τραγική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα και να φέρουν την Πατριωτική Δημοκρατική αλλαγή και Εθνική Αναγέννηση που απαιτείται, για να μπορέσουν να εφαρμοστούν  εθνικές και ανθρωποκεντρικές  πολιτικές, που είναι οι μοναδικές που μπορούν να βγάλουν τη χώρα από τη μιζέρια και από  τον κατήφορο που ακολουθεί. 

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Το έγκλημα συντελέστηκε στη Δ. Αττική και έχει αυτουργό. Την αυθαίρετη χώρα και τους αυθαίρετους λειτουργούς της.


 Του Δημήτρη Κυπριώτη

Αν αναζητήσει κάποιος στα αρχεία ή στις στήλες των εφημερίδων και στις φωτογραφίες του παρελθόντος, σχετικά με μεγάλες νεροποντές και πλημμύρες, που έπνιξαν κατά καιρούς τόσο τις φτωχογειτονιές της Αθήνας όσο  και τα νεότευκτα Ανατολικά προάστια της, θα δει παρόμοιες εικόνες με αυτές που βλέπουμε σήμερα στη Δ. Αττική. Έτσι μόνο με την αναδρομή αυτή,  θα  συνειδητοποιήσει ότι στη χώρα αυτή τίποτα δεν έχει αλλάξει από τα στοιχειώδη, που να φανερώνουν ότι έχει υπάρξει πρόοδος και ανάπτυξη. Τίποτα εκτός από ενέργειες  του «άρπα κόλα»

Τι είδαμε από το έγκλημα που συντελέστηκε όλα αυτά τα χρόνια στη Μάνδρα, τη Ν. Πέραμο και στις γύρω περιοχές, που στοίχισε ανθρώπινες ζωές, τεράστιες υλικές ζημιές και καταστροφή του περιβάλλοντος; Την πλήρη αυθαιρεσία, τη συγκάλυψη, την προχειρότητα και τελικά την καταστροφή, για την οποία τώρα όλοι βγάζουν την ουρά τους από τις ευθύνες, καθότι είναι διαχρονικό το έγκλημα.

Και κανείς δεν ξέρει ακριβώς από πότε χρονολογείται, αλλά  και κανείς δεν θυμάται να πλήρωσε κάποιος για αυτό το έγκλημα, αφού μετά την καταστροφή, όλα ξεχνιούνται μέχρι να έρθει η επόμενη και η πολιτεία δια των λειτουργών της (Κυβέρνηση, Νομαρχίες, Περιφέρειες, Δήμοι, Κοινότητες), να αρχίσει να δίνει υποσχέσεις και πάλι υποσχέσεις και επί της ουσίας να μην γίνεται τίποτα απολύτως, εκτός:

-Από δήθεν αναδασμούς μετά από πυρκαγιές δασών, που γρήγορα οι καμένες περιοχές μεταβάλλονται σε οικιστικά φιλέτα με βίλες και πισίνες.

-Από τα συνεχή μπαζώματα ρεμάτων και τις  πάσης φύσεως περιβαλλοντολογικές και άναρχες δομήσεις, που αποτελούν την κύρια αιτία πλημμυρών.

Και για όλη αυτήν την κατάσταση, το μόνο που παρατηρείται και με συστηματικό τρόπο συντηρείται, είναι η αυθαιρετούσα διοίκηση προς χάριν είτε κομματικού ή τοπικού συμφέροντος (ψηφοθηρία), αλλά και η αυθαιρετούσα κοινωνία, που συνήθισε αυτού του τρόπου τη συναλλαγή. Φυσικά και δεν  μιλάμε για το σύνολο όλων αυτών. Σίγουρο όμως είναι ότι και η σιωπούσα πλειοψηφία, φέρει τις δικές της ευθύνες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσαν να γίνουν με νόμιμο τρόπο όλες οι παραβάσεις και οι αυθαιρεσίες που γίνονται. Τουναντίον θα λέγαμε, αφού  σε μια ευνομούμενη πολιτεία τα πάντα μπορούν να ρυθμιστούν με τρόπο κανονικό, νόμιμο και σωστό. Όμως αν αυτό γίνει για τους πάντες, που θα βρεθεί η εκλογική πελατεία;

Έτσι λοιπόν έχει επικρατήσει το « άρπα κόλα και όποιον πάρει ο χάρος», ας κάνω εγώ  το δικό μου και ας «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Και για αυτό, δεν είναι να απορεί κανείς με παρόμοιες διαπιστώσεις. Αρκεί όπως και αρχικά αναφέρθηκε, να δει κανείς το αρχειακό υλικό, ή  να θυμηθεί το τι ακριβώς έγινε το φετινό Καλοκαίρι με τις φωτιές στην Α. Αττική και τι γίνεται αυτές τις ημέρες με τις πλημμύρες, στη Δ. Αττική και ποιος ξέρει, το τι μας ξημερώνει με τις συνεχιζόμενες νεροποντές.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, το αρμόδιο Υπουργείο, η Περιφέρεια και οι Δήμοι, ψάχνονται και τσακώνονται για τις αρμοδιότητες του καθενός και σε ποιον θα αφήσουν τον « μουτζούρη», παριστάνοντας όλοι τις αθώες περιστερές, ρίχνοντας τα βάρη σε περασμένες διοικήσεις, αρκεί να τη βγάλουν αυτοί καθαρή, μέχρι να λήξει ο «συναγερμός» και μετά μία πάλι από τα ίδια.

Και δυστυχώς, ενώ όλα αυτά τα φαινόμενα θα έπρεπε να μας κάνουν καλλίτερους και προσεκτικότερους,  είναι μαθηματικά βέβαιο ότι τίποτα δεν θα αλλάξει, αν παραμένει η ίδια νοοτροπία για τη διοίκηση της χώρας, (κεντρική και περιφερειακή) είτε αυτή βρίσκεται σε μνημόνια και επιτροπεία, είτε εκτός.


 Μόνος τρόπος για να δούμε πρόοδο, τάξη , ευνομία και ανάπτυξη είναι να μπορέσει να γίνει αλλαγή αυτού του κατεστημένου, των πολιτικών που εφαρμόζονται και της λογικής που επικρατεί. Αυτό όμως χωρίς τη σταθερή βούληση του λαού για αλλαγή,  δεν πρόκειται να γίνει. Για αυτό δεν θα κουραστούμε να το τονίζουμε, ότι η ευθύνη είναι όλων μας και όχι μόνον των επιτήδειων που έμαθαν το πως να κοροϊδεύουν και να εξαπατούν τον ελληνικό λαό. Το μόνο που χρειάζεται είναι η  διάθεση για αγώνα και διεκδίκηση και η τόλμη.

Συλλυπητήρια ανακοίνωση για τα θύματα των πλημμυρών στη Δυτική Αττική


Εκφράζουμε την βαθιά μας οδύνη για τις καταστροφές από τις πλημμύρες στην Δυτική Αττική και τα βαθύτατα συλλυπητήρια μας στις οικογένειες των θυμάτων της καταστροφής.
Οι ευθύνες για μία ακόμη πολύνεκρη φυσική καταστροφή, είναι γνωστό σε όλους μας που ανήκουν, ονομαστικά, αλλά δεν είναι η κατάλληλη ώρα για την αναζήτηση τους.
Είναι αυτονόητο ότι το κράτος, που ήταν απόν όλα αυτά τα χρόνια από αυτές τις περιοχές, έχει το καθήκον να βοηθήσει, ώστε οι πληγές των κατοίκων να επουλωθούν όσο το δυνατόν συντομότερα.
Συγχαρητήρια στα σωστικά συνεργεία για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που καταβάλλουν.
Αθήνα, 15 Νοεμβρίου 2017
Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

14 οι νεκροί μέχρι στιγμής από τη φοβερή καταστροφή της Δ. Αττικής.




Τα λόγια αυτές τις στιγμές είναι περιττά όταν ο αριθμός των νεκρών και οι εικόνες που έρχονται από τη Δ. Αττική φανερώνουν το μέγεθος της βιβλικής καταστροφής, που έπληξε από τα ξημερώματα σήμερα την περιοχή.

Ο απολογισμός της ανείπωτης καταστροφής μέχρι της στιγμής είναι:
-      -  14 οι νεκροί με μεγάλο αριθμό τραυματιών.
-        -Υλικές καταστροφές που δεν περιγράφονται
-       - Επέμβαση δυνάμεων του Στρατού σε απεγκλωβισμούς
-        -Σε κατάσταση ‘έκτακτης ανάγκης όλη η Δ. Αττική
-    -    Πρωτοφανείς χείμαρροι καταστρέφουν ότι βρίσκουν στο πέρασμά τους.
-    -    600 κλήσεις στην Π.Υ μέχρι τώρα
-    -    Εκφράζονται φόβοι και για άλλες απώλειες





  

Η εκτέλεση των έξι: Σαν σήμερα το 1922


15 Νοεμβρίου 1922…. Το έκτακτο στρατοδικείο που δικάζει τους πρωταιτίους της μικρασιατικής καταστροφής, εκδίδει την ετυμηγορία του στις 6:30 το πρωί. Στις 11:30 π.μ. οι «6» εκτελούνται. Πρόκειται για τους Δημήτριο Γούναρη (πρώην πρωθυπουργός), Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη ( πρώην πρωθυπουργός), Νικόλαο Στράτο (πρώην πρωθυπουργός), Νικόλαο Θεοτόκη (Υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη), Γεώργιο Μπαλτατζή (Υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη) και Γεώργιο Χατζανέστη (Αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης). Ο Μιχάλης Γούδας και ο Ξενοφώντας Στρατηγός καταδικάζονται σε ισόβια.
Ογδόντα έξι χρόνια μετά, ο Μιχάλης Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη κατέθεσε στον Άρειο Πάγο αίτηση επανάληψης της δίκης. Μετά από την αναψηλάφησή της, το Ζ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου έκρινε ότι οι «6» ήταν τελικά αθώοι…
Πως φθάσαμε στην εκτέλεση
Το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι συνταγματάρχες Πλαστήρας και Γονατάς και ο αντιπλοίαρχος Φωκάς προχωρούν σε στρατιωτικό κίνημα στις 11 Σεπτεμβρίου, που οδηγεί σε παραίτηση την κυβέρνησης Τριανταφυλλάκου και τον Βασιλιά Κωνσταντίνου υπέρ του υιού του Γεωργίου Β’. Η εξουσία περνά στους στρατιωτικούς, η οποία ορίζουν ως προτεραιότητά τους την τιμωρία των «υπευθύνων» για την καταστροφή. Ακολουθεί η συγκρότηση Επαναστατικής Επιτροπής στην Αθήνα, που προχωρά σε εκτεταμένες συλλήψεις αντιβενιζελικών πολιτικών.
Οι Πάγκαλος, Οθωναίος, Χατζηκυριάκος αλλά και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου απαιτούν εκτελέσεις. Οι Πλαστήρας, Δαγκλής, Γονατάς ζητούν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Οι δύο πλευρές τελικά συμβιβάζονται και αποφασίζεται η ίδρυση Εκτάκτου Στρατοδικείου, που θα δικάσει τους κατηγορούμενους ως υπαίτιους για την Μικρασιατική Καταστροφή. Επικεφαλής της ανακριτικής επιτροπής αναλαμβάνει ο υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος. Με το πόρισμα της Επιτροπής (24 Οκτωβρίου), παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο Έκτακτο Στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οκτώ πρόσωπα, που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο την περίοδο 1920-1922, οι: Δημήτριος Γούναρης, 59 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, 68 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Νικόλαος Στράτος, 50 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Νικόλαος Θεοτόκης, 44 ετών, υπουργός Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, Γεώργιος Μπαλτατζής, 56 ετών, υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη, Πρωτοπαπαδάκη, Ξενοφών Στρατηγός, υποστράτηγος, ε.α., 53 ετών, υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Γούναρη, Μιχαήλ Γούδας, υποναύαρχος ε.α., 54 ετών, υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Γούναρη, Γεώργιος Χατζηανέστης, αντιστράτηγος, 59 ετών, Αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης.
Η δίκη ξεκινά στις 31 Οκτωβρίου στην Παλαιά Βουλή και ολοκληρώνεται στις 15 Νοεμβρίου του 1922. Στη διάρκειά της εξετάζονται 12 μάρτυρες κατηγορίας και δώδεκα μάρτυρες υπεράσπισης, κυρίως στρατιωτικοί. Το Στρατοδικείο παμψηφεί επιβάλλει στους μεν Γεώργιο Χατζηανέστη, Δημήτριο Γούναρη, Νικόλαο Στράτο, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Γεώργιο Μπαλτατζή και Νικόλαο Θεοτόκη την ποινή του θανάτου και στους Μιχαήλ Γούδα και Ξενοφώντα Στρατηγό την ποινή των ισοβίων δεσμών. Διέταξε την στρατιωτική καθαίρεση του αρχιστράτηγου Γεωργίου Χατζηανέστη, του υποστράτηγου Ξενοφώντος Στρατηγού και του υποναυάρχου Μιχαήλ Γούδα, ενώ τους επέβαλε και χρηματικές ποινές.
Αμέσως μετά, ο υπουργός Στρατιωτικών Πάγκαλος, σε μια προσπάθεια να προλάβει την αποτρεπτική παρέμβαση του Άγγλου ναυάρχου Τάλμποτ, ζητά την άμεση εκτέλεση των «6».
militaire