Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Τα «απόνερα» του τέλους μιας Ομηρίας!



Γράφει ο Δημήτρης Κυπριώτης

Η υπόθεση ΟΜΗΡΙΑΣ των δύο στελεχών του Στρατού μας μπορεί να έληξε με τη χθεσινή απελευθέρωσής  τους από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης και αυτό ήταν πολύ σημαντικό και για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους και για όλους τους Έλληνες και για αυτό το χαιρετήσαμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα σημάδια που άφησε αυτή η ενέργεια  της Τουρκίας, κράτους τρομοκράτη, δεν έχει αφήσει τα δικά της σοβαρά «απόνερα» στις σχέσεις των δύο χωρών μας, άσχετα αν η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί  να κρύψει τη γύμνια της και θριαμβολογεί για μια νέα περίοδο καλής και εποικοδομητικής φιλίας και συνεργασίας

Το παρασκήνιο που ξετυλίχθηκε γύρω από την περιπέτεια της απελευθέρωσης των δύο στρατιωτικών μας, μπορεί να μην το μάθουμε σύντομα, όμως τα αποτελέσματα αυτής της συναλλαγής σίγουρα θα τα δούμε πολύ γρήγορα. Και να μην απορεί κανένας ότι πρόκειται για συναλλαγή, αφού όταν έχει καταγραφεί επίσημα αυτή η ενέργεια της Τουρκίας του Ερντογάν ως ΟΜΗΡΙΑ, ακόμη και από τους ελληνικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους, μόνο η συναλλαγή ή η ανταλλαγή έχει θέση. Το επόμενο λοιπόν διάστημα  εδώ θα είμαστε για  να παρακολουθήσουμε το επόμενο στάδιο αυτής της τραγωδίας. Το πρώτο στάδιο   είχε να κάνει με την πλήρη αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας από την Τουρκία και το πέτυχε, χωρίς η Ελλάδα να αντιδράσει στην πειρατική ενέργεια, χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέτρο και μέσο που είχε στη διάθεσή της.

Το είχαμε τονίσει βέβαια και άλλες φορές από τις στήλες αυτές εδώ,  ότι η απαγωγή και η εν συνεχεία φυλάκιση  στρατιωτικών εν ενεργεία, που εκτελούσαν διατεταγμένη υπηρεσία, με όποιον τρόπο και αν παραβίασαν το νόμο ξένου κράτους, ειδικά δε αν πρόκειται για συμμαχικό, κράτος δεν έχει καμία σχέση με τη σύλληψη και φυλάκιση κανενός πάστορα και κανενός δημοσιογράφου, χωρίς υποτίμηση των επαγγελμάτων ή των λειτουργημάτων. Απλά  το καθεστώς μεταχείρισης στρατιωτικών είναι διαφορετικό και προβλεπόμενο από  Διεθνείς Συνθήκες, γεγονός που δεν λήφθηκε καθόλου υπόψη από την Τουρκία.

Και τώρα βρισκόμαστε μπροστά στο έργο συνέχειας που θα παιχτεί από την Τουρκία και έχει να κάνει με τις προκλήσεις,  την επιθετικότητα και τις παραβιάσεις κάθε έννοιας Διεθνούς  Δικαίου στο Αιγαίο , στην  Κύπρο και στη Θράκη. Όλα τα μέτωπα της Ελλάδας είναι ανοικτά και η Ελληνική Διπλωματία του κ. Κοτζιά  κοιτιέται στον καθρέπτη και καμαρώνει το πόσο ισχυρή και αποτελεσματική είναι  χωρίς καμία ντροπή. Θαυμάστε τον! 
« Η χώρα μας είναι αποφασισμένη να στείλει ένα μήνυμα προς Ανατολάς και Δύση, ότι για όποιον παραβιάζει τις αρχές της κυριαρχίας και του σεβασμού απέναντι μας θα λαμβάνονται τα αντίστοιχα μέτρα». Αυτόν άκουσε ο Ερντογάν και φοβήθηκε……

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018

Όταν μιλάει η Τεχνολογία:Γιατί κλαίει ένα μωρό; Μετάφραση του κλάματος μας δίνει και την αιτία!




Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Yunlin

Ένα από τα μεγαλύτερα άγχη που αντιμετωπίζουν οι νέοι γονείς, είναι η προσπάθεια να μαντέψουν για ποιο λόγο μπορεί να κλαίει το μωρό τους. 
Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν διαθέτει αυτές τις μαντικές ικανότητες, μια ερευνητική ομάδα ανέπτυξε μια εφαρμογή που μπορεί να αποκωδικοποιήσει το κλάμα και να σας πει για ποιο λόγο ακριβώς κλαίει το μωρό.
Το "Infant Cries Translator" μπορεί να διακρίνει μεταξύ τεσσάρων διαφορετικών ήχων κλάματος εφόσον καταγραφούν και τους συγκρίνει με μια μεγάλη βάση δεδομένων.
Τα τελευταία δύο χρόνια, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Yunlin, της Ταϊβάν έχει συλλέξει τους ήχους κλάματος από διαφορετικά νεογέννητα μωρά.
200.000 διαφορετικοί ήχοι από 100 νεογέννητα έχουν καταγραφεί και έχουν ανέβει σε μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων.
«Το "Infant Cries Translator" μπορεί να διακρίνει τέσσερις διαφορετικές καταστάσεις από το κλάμα των μωρών. Την πείνα, την βρεγμένη πάνα, τη νύστα και τον πόνο» τονίζει ο Chang Chuan-yu, ένας από τους επικεφαλής ερευνητές.
«Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με το feedback από τους χρήστες, η ακρίβεια του app μπορεί να φτάσει το 92% για τα μωρά κάτω των δύο εβδομάδων. Όσο για τα βρέφη κάτω του ενός ή δύο μηνών, η ακρίβεια της εφαρμογής μπορεί να φτάσει μέχρι και το 85%. Ακόμη και για το τεσσάρων μηνών μωρό, η ακρίβεια μπορεί να φτάσει το 77%».
Η εφαρμογή χρειάζεται μόλις 15 δευτερόλεπτα, από τη στιγμή που θα αρχίσει να κλαίει το μωρό, για να κάνει την ανάλυση.
Δοκιμές έχουν δείξει ότι το app γίνεται λιγότερο ακριβές καθώς το μωρό μεγαλώνει, αλλά οι ερευνητές πιστεύουν ότι δεν υπάρχει νόημα να χρησιμοποιηθεί η εφαρμογή μετά την ηλικία των έξι μηνών, επειδή το μωρό αισθάνεται πλέον πιο άνετα στο δικό του περιβάλλον.
Η εφαρμογή ενημερώνει συνεχώς την βάση δεδομένων και τον αλγόριθμο μηχανικής μάθησης, κάτι που σημαίνει ότι οι γονείς μπορούν να δημιουργήσουν μια προσωπική ρύθμιση για το μωρό τους με βάση τα σχόλια τους.
Το αποτέλεσμα της ανάλυσης του ήχου μεταφέρεται άμεσα στο κινητό τηλέφωνο. H εφαρμογή είναι διαθέσιμη για iOS και Android μέσω του App Store, αλλά και του Google Play, από τις αρχές του 2015 με κόστος 2.99 δολάρια.


Τα μάτια τώρα στο Κόσοβο, μας ανάβουν επικίνδυνες φωτιές!





Γράφει ο Δημήτρης Κυπριώτης

Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα είναι μία από τις λίγες χώρες της ΕΕ που δεν έχει αναγνωρίσει το Κόσοβο και πολύ καλά έχει κάνει, αφού το τοπίο εκεί δεν είναι μόνο θολό είναι και πολύ επικίνδυνο αν εξελιχθεί σύμφωνα με τις επιδιώξεις των ΗΠΑ.

Μετά τη συμφωνία των Πρεσπών,  το σχέδιο των ΗΠΑ για τα Βαλκάνια καλά κρατεί και η Ελλάδα είναι το «πιόνι» που πάει παντού, κάνει ότι του λένε και φυσικά τίποτα δεν κερδίζει,  παρ΄ όλες τις βαθιές υποκύψεις της.

Το Κόσοβο κατά το Διεθνές Δίκαιο είναι μια ιδιαίτερη περιοχή που ανήκει στην κυριαρχία της  Σερβίας, όμως σύμφωνα με το «δίκαιο του ισχυρού», έχει αποσπαστεί de facto από τη Σερβία ,με στρατιωτική επιχείρηση που έκανε το ΝΑΤΟ(ΗΠΑ) κατά το συνήθη τρόπο, δηλαδή χωρίς να υπάρχει η εξουσιοδότηση από τον ΟΗΕ!

Τώρα όμως φτάνει η ώρα που  πρέπει να ολοκληρωθεί η ΝΑΤΟποίηση όλων των Βαλκανίων , ακόμη  και με την αλλαγή συνόρων, αφού τα μεν Σκόπια μπήκαν  στο ΝΑΤΟ από την «καλή την πόρτα», έστω και με την τρίπλα που παίχτηκε, απλά και μόνο για να κοροϊδέψει η κάθε ηγεσία το λαό της  σύμφωνα με τον τρόπο που θα επιλέξει , το δε Κόσοβο είναι έτοιμο να περάσει στην Αλβανία, χωρίς  να έχει προηγηθεί  συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών Αλβανίας  και  Σερβίας.

Και γιατί είναι τόσο σοβαρό το ζήτημα αυτό; Ποιος είναι ο ρόλος που θα κληθεί να παίξει η Ελλάδα  και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για τα συμφέροντα  της Ελλάδας και της Κύπρου; Αυτά τα ερωτήματα  έχουν αρχίσει και κυκλοφορούν ευρέως , από τη στιγμή που ακούγονται ψίθυροι και μάλλον όχι άδικα, ότι ο υπουργός Εξωτερικών , ο πολυπράγμων κ. Κοτζιάς,  έχει κάνει πάλι το θαύμα του. Έχει δηλαδή συμφωνήσει με τις ΗΠΑ για την αναγνώριση του Κοσόβου!

Αν όμως τελικά γίνει και αυτό, ύστερα από  τη συμφωνία  των Πρεσπών , την επικείμενη συμφωνία με την Αλβανία, που οι πυρκαγιές την ανέστειλαν  για λίγο και έρθει η αναγνώριση και του Κοσόβου, τότε «κλάψε με μάνα κλάψε με» , γιατί δεν θα μιλάμε μόνο για το κακό που τρίτωσε, αφού ανοίγουν πλέον και τα υπόλοιπα μέτωπα της Θράκης και της Κύπρου!

Αν τελικά  πραγματοποιηθούν τα σχέδια για το Κόσοβο, τότε ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, γιατί θα πρόκειται για  επισημοποίηση αλλαγής συνόρων , με βάση και στόχο την εθνική καθαρότητα. Και το πρώτο ερώτημα που μας αφορά είναι αν η Ελλάδα είναι θετική στην αλλαγή αυτή των συνόρων στα  Βαλκάνια  και όχι κάπου που δεν επηρεάζεται και το δικό μας σπίτι.  

Η σιωπή όμως του ΥΠΕΞ φανερώνει αυτό που αναφέρθηκε παραπάνω, ότι μάλλον έχει δώσει τη συγκατάβαση του. Στην περίπτωση αυτή όμως μιλάμε για τη δημιουργία  μιας Μεγάλης Αλβανίας, έστω και  τύπου ομοσπονδίας (Αλβανία και Κόσοβο) μαζί με τις περιοχές της Νότιας Σερβίας, στο Πρέσεβο.
 
Αυτή η κατάσταση είναι σίγουρο ότι  θα ανοίξει την  όρεξη αμέσως και θα φέρει στην επιφάνεια τον υποβόσκοντα  αλυτρωτισμό του αλβανικού στοιχείου στα Σκόπια, αφού   εκεί είναι ισχυρό, ειδικά  δε με την άνοδο στην εξουσία του Ζάεφ, που συγκρότησε κυβέρνηση και προώθησε και επέτυχε τη Συμφωνία των Πρεσπών!

Αυτή είναι η μία πλευρά του επικίνδυνου τριγώνου, στο οποίο θα έχει συμβάλει αποφασιστικά η Ελλάδα. Να γιατί επέμεναν οι άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοί μας  για το κλείσιμο με κάθε τρόπο του θέματος και της ονομασίας των Σκοπίων με την υπογραφή της επαίσχυντης συμφωνίας των Πρεσπών . Άντε τώρα να μαζευτούν τα ασυμμάζευτα.
 
Να λοιπόν γιατί μας ερωτεύτηκαν τόσο ξαφνικά οι Η.Π.Α και  ο εδώ πρέσβης τους ο κ. Πάιατ, δεν έχει σταματημό στο να μας εκθειάζει συνέχεια και να μιλάει, όχι άδικα,  για την καλλίτερη περίοδο που διέρχονται οι Ελληνοαμερικανικές σχέσεις και μάλιστα με κυβέρνηση , έστω και της «ροζουλί Αριστεράς»!

Όμως για να δούμε τι ακριβώς μπορεί να κρύβεται πίσω από την αναγνώριση του Κοσσόβου από την Ελλάδα; Μα είναι προφανές ότι αν τελικά αναγνωρίσει η χώρα μας το Κόσσοβο, αυτό θα φέρει αλυσιδωτή αντίδραση ενάντια στα συμφέροντα μας αλλά και στα συμφέροντα της Κύπρου.
Αν πάρουμε την τελευταία, δηλαδή την Κύπρο,  θα δούμε ότι το καθεστώς που ισχύει για την επονομαζόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Β. Κύπρου» δηλαδή του ψευδοκράτους, είναι ακριβώς ίδιο με αυτό  του Κοσόβου. Και τα δύο αυτά ψευδοκράτη είναι δημιουργήματα ξένης εισβολής και κατοχής. Της Τουρκίας για την Β Κύπρο , των Αμερικανών για το Κόσοβο! Αυτόματα λοιπόν με την αναγνώριση του Κοσόβου από την πλευρά μας , ανοίγουμε άμεσα το θέμα της αναγνώρισης του ψευδοκράτους στην Κύπρο και επίσημα,  τόσο απλά!

Και το κακό δεν σταματάει εδώ. Αυτόματα θα δώσει την ευκαιρία που ψάχνουν υπομονετικά και συστηματικά πολλά χρόνια τώρα οι  Τούρκοι,  να ζητήσουν και να πετύχουν νομιμοποίηση και των Τουρκικών διεκδικήσεων στη Θράκη, με την ίδια λογική του Κοσόβου, αφού το Διεθνής Δίκαιο δεν έχει καμία ισχύ στα όσα συνέβησαν στο Κόσοβο και επομένως γιατί να έχει  στην περίπτωση της Θράκης;

Το θέμα αυτό, της αναγνώρισης  του Κοσόβου και από την Ελλάδα και η προσάρτησή του στην Αλβανία, δεν εξαντλείται καθόλου έτσι με  απλές αναφορές και για αυτό  είναι καιρός να δούμε ξεκάθαρα πλέον ότι οι Τσίπρας και Κοτζιάς έχουν προσδέσει τη χώρα  για τα καλά στο άρμα των  Η.Π.Α. Και αυτό γίνεται και ανέξοδα για τις Η.Π.Α, αφού δεν έχει υπάρξει  κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα και γίνεται και  ερήμην του ελληνικού λαού.

Αλήθεια τι ακριβώς έχει κερδίσει η χώρα μας ακολουθώντας αυτήν τη στρατηγική μέχρι στιγμής στα εθνικά μας θέματα;   Τα αποτελέσματα  δείχνουν και τα κέρδη μας και αυτά συνοψίζονται στα παρακάτω:

 Έχει υπογραφεί  μια επαίσχυντη συμφωνία με τα Σκόπια,  προετοιμάζεται  μια άλλη με την Αλβανία, με άγνωστο περιεχόμενο, δεν μπορεί   να αντιμετωπιστεί η  επιθετικότητα της «συμμάχου» Τουρκίας, που έφτασε στο σημείο να   κρατά  ως ομήρους , ‘Έλληνες αξιωματικούς, έχει γίνει η χώρα αποθήκη των πάσης φύσεως μεταναστών , έχει γίνει μια απέραντη Αμερικανική στρατιωτική βάση και γενικά χρησιμοποιείται η χώρα για την τυφλή εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων και τελευταία κατόρθωσε να ψυχραθούν  επικίνδυνα οι σχέσεις μας  με τη Ρωσία.

Με όλα όσα εν τάχει αναφέρθηκαν, είναι γεγονός ότι η χώρα μας ακολουθεί μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική , ελπίζουσα προφανώς σε άγνωστε υποσχέσεις  που της έχουν δοθεί από τις ΗΠΑ και οι οποίες όμως δεν φαίνονται στον ορίζοντα προς το παρόν. Έτσι η πολυδιαφημισμένη  ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική για την οποία γράφτηκαν  και ειπώθηκαν  πάρα πολλά, δια  στόματος Πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών,  έμειναν  στο…. ράφι. Και οι εξελίξεις που βρίσκονται μπροστά μας φαίνονται ότι θα είναι δύσκολες και η Ελλάδα έχει ανάγκη της πολυδιάστατης πολιτικής.


Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Ποιοι δεν θέλουν την Ενότητα;





Γράφει ο Λευτέρης Λάππας

Το αφήγημα της φερόμενης Ελληνικής κυβέρνησης περί εξόδου από τα μνημόνια φαίνεται να μην πείθει κανέναν όχι μόνο εντός Ελλαδικού χώρου αλλά και εκτός. Η ανεργία καλπάζει, το χρέος ανεβαίνει, οι επενδυτές άφαντοι. Στο αφήγημα αυτό περιλαμβάνεται η λέξη “ανάπτυξη” η οποία πήρε νέα έννοια και σημαίνει την λεηλασία, την λαθρομετανάστευση, τον αναγκαστικό εποικισμό και το ανελέητο κυνηγητό φοροεισπράξεων σε κάθε ντόπια επιχείρηση. Επίσης νέα έννοια δόθηκε στην  λέξη “ επενδύσεις” που θέλει την εγκατάσταση κάθε σκοτεινού, αγνώστου ταυτότητος προέλευσης και αντικειμένου  διεθνούς fund και άλλων υπερεθνικών εταιριών που λεηλατούν τον τόπο μέσα από λεόντιες συμβάσεις, παραχωρήσεις δημόσιας περιουσίας λιμανιών, αεροδρομίων, ενεργειακών πόρων και κάθε λογής περιουσιακού υπέργειου ή υπόγειου στοιχείου της Πατρίδας μας.

Μέσα σε οχτώ χρόνια μνημόνια, μεταρρυθμίσεις και αξιοποιήσεις  έσπρωξαν 500χιλ νέους στην μετανάστευση, 15χιλ σε αυτοκτονίες, 400χιλ επιχειρήσεις σε λουκέτο και 3,5 εκ Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας. Δεν φτάνουν όμως όλα αυτά τα δεινά που περνά ο λαός μας, οι υπηρέτες της ΕΕ και των διεθνών κορακιών μας οδηγούν και σε εδαφικούς διαμελισμούς παραχωρώντας εκτός από ονομασίες που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες (Μακεδονία και Β .Ήπειρο)με τον  πολιτισμό μας και την  ιστορία μας αλλά και δικαιώματα σε ξηρά και θάλασσα, δεχόμενοι τον αλυτρωτισμό κρατιδίων (Σκόπια) και ομάδων (Αλβανοτσάμηδων) που έβλαψαν ανεπανόρθωτα τον Ελληνισμό και καταδικάστηκαν για αυτή την  εγκληματική τους δράση.

Αυτή τη ζοφερή κατάσταση την βιώνουμε καθημερινά και περιμένουμε να έρθει κάποια στιγμή η λύτρωση. Την λύτρωση αυτή κάποιοι την περιμένουν στον καναπέ τους από τον Θεό ή από το ξανθό γένος, κάποιοι από τους Ελοχίμ και κάποιοι από αυτόφωτους σωτήρες που κρατούν την μοναδική αλήθεια.

Οι χειρότεροι είναι οι τελευταίοι, οι οποίοι βάζουν αγωνιστές και αγωνίστριες με αγαθούς σκοπούς να υπηρετήσουν τα σκοτεινά τους σχέδια τα οποία ταυτίζονται με τους επικυρίαρχους, τροφοδοτώντας με ψεύδη και φρούδες ελπίδες τον λαό. Είναι αυτοί που δεν διστάζουν να κατηγορήσουν με κάθε είδους συκοφαντία, είναι αυτοί που έχουν δύναμη στον λόγο να διαστρεβλώνουν την αλήθεια και τα γεγονότα και να μετατρέπουν κάθε πιθανό σενάριο ένωσης δυνάμεων σε μίασμα που δημιουργείται από σκοτεινές δυνάμεις. Αυτούς τους “ηγέτες” τους βλέπουμε σε πολλά κινήματα, κινήσεις, κόμματα διασπώντας τον λαό σε χίλια κομμάτια προσπαθώντας συνεχώς την ενεργοποίηση κοινωνικών αυτοματισμών σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας. Είναι τόσο απλό αυτό το σχέδιο και το διαπιστώνουμε καθημερινά όλοι όσοι θέλουμε να βρεθεί ένας τρόπος ένωσης, ένας τρόπος συνεργασίας, ένας τρόπος κοινής δράσης ενάντια στο κατοχικό καθεστώς.

Για να είμαι ειλικρινής εγώ το διαπίστωσα πριν από λίγο καιρό κλείνοντας τα αυτιά μου σε όλους αυτούς που με προειδοποιούσαν και με συμβούλευαν. Βλέπετε  ήμουν κι εγώ στους “χρήσιμους ηλίθιους” που πίστευα πως όλοι κινούνται από τα ίδια πατριωτικά αισθήματα, τόλμη, παρρησία και ειλικρίνεια όπως όλοι οι γνήσιοι πατριώτες. Με πόνο ψυχής  όμως κατάλαβα πως κάποιοι οι οποίοι ορκιζόταν για τα ιδανικά τους , τις αξίες τους, για την ειλικρίνεια, την καθαρότητα του λόγου τους και τον πατριωτισμό τους είναι τόσο μικροί τόσο λίγοι που δεν διστάζουν να κατηγορούν να λένε ασύστολα ψέματα κατηγορώντας και λασπολογώντας προς κάθε κατεύθυνση και τέλος να ισοπεδώνουν κάθε δημοκρατική λειτουργία που μέχρι χθες υπερασπιζόταν. Όλα αυτά γίνονται για δυο προφανής σκοπούς: α) για να διατηρήσουν με κάθε τρόπο την “ηγετική καρέκλα” και β) για να πάρουν την επιβράβευση του συστήματος από το οποίο λαμβάνουν εντολές και κατευθύνσεις. Είπαμε ο τελικός σκοπός είναι η διάλυση κάθε ενωτικής προσπάθειας και ο πολυκερματισμός της κοινωνίας.

Αυτή όμως είναι η μια πλευρά, είναι η πλευρά του συστήματος που έχει την διαχείριση της κρατικής μηχανής, τα κόμματα του κοινοβουλίου και τα παρακλάδια του εκτός κοινοβουλίου. Είναι αυτοί που κρατούν το βάζο με το μέλι και τρώνε με χρυσά κουτάλια. Ο μοναδικός τους φόβος είναι η επανάσταση των μελισσών δηλαδή του λαού, αυτή είναι η άλλη πλευρά. Είναι όλοι εκείνοι οι οποίοι θέλουν και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να ενημερώσουν να αφυπνίσουν και να προσκαλέσουν τον λαό σε ενότητα και ομαιχμία ενάντια στην κατοχή που μας έχει επιβληθεί. Μπορεί να ρωτήσει κάποιος: “Που είναι όλοι αυτοί;” Μια πολύ συνοπτική απάντηση είναι τρεις λέξεις: “Κοίτα στον καθρέφτη”. Το ζητούμενο αγαπητοί μου είναι να βρούμε αυτά που μας ενώνουν, και αυτά είναι μεγάλες αξίες που κλείνονται σε απλές λέξεις όπως Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια, Παιδεία, Ελληνισμός, Ιστορία, Πολιτισμός, Ελευθερία,  Δημοκρατία. Ας κάνουμε μια προσπάθεια λοιπόν ας βρεθούμε όσοι πραγματικά ενδιαφερόμαστε για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας,  την αποκατάσταση της συνταγματικότητας και της ελευθερίας της Πατρίδας.

Δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με τους συστημικούς διασπαστές ηγετίσκους και αρχηγίσκους που θέλουν να κρατούν κάθε είδους ταμπέλα. Έχουμε υποχρέωση ηθική και κοινωνική απέναντι στα παιδιά μας και τους προγόνους μας να ενωθούμε για να χτυπήσουμε τον πραγματικό εχθρό που βρίσκεται εντός των πυλών και αυτός είναι σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό της χώρας  εντός κοινοβουλίου, όσο για τα παρακλάδια του οι ρουφιάνοι, οι συκοφάντες και τα γκρουπούσκουλα θα τα ξεράσει η κοινωνία μέσω του παχέος εντέρου όπως κάνει κάθε ζωντανός οργανισμός τα παράσιτα.





Η ελληνική οικονομία και η χώρα ανάμεσα στη Σκύλα και τη Χάρυβδη. Γράφει ο καθ. Δημήτρης Παναγιωτόπουλος




Γράφει ο 
Δημήτρης Παναγιωτόπουλος*


Ποτέ καμία εξουσία δεν ικανοποίησε τις λογικές απαιτήσεις της Ιστορίας! Το πολιτικό σύστημα εξουσίας στη χώρας μας δε, κατάντησε την πατρίδα μας «παλιόψαθα των Εθνών» (Γ. Μακρυγιάννης Απ.).

Ζούμε την τραγική ειρωνεία της Ιστορίας να παρακολουθούμε οι Έλληνες με απόλυτη Στωικότητα τα τεκταινόμενα στην πατρίδα μας και στο γύρω κόσμο και αυτή είναι η άλλη πλευρά του δράματος.

Έτσι μετά από οκτώ χρόνια παρανόμως επιβληθέντων μνημονίων και διεθνώς άκυρων διεθνών μνημονιακών Συμβάσεων που δι’ αυτών επιβλήθηκαν παρανόμως βάρη στον ελληνικό Λαό, μειώθηκε το εισόδημα του κατά 40-45 και 50 %, εκποιήθηκε η δημόσια περιουσία με αρπαγή και της Ιδιωτικής περιουσίας του φτωχοποιημένου Λαού.

Είμαστε έτσι ενώπιον ενός νέου δαφνοστολισμένου Μαρτυρίου, την δήθεν έξοδο από τα Μνημόνια. Με το ερώτημα πώς αυτό είναι δυνατόν όταν τα μέτρα και οι δεσμεύσεις αυτών παραμένουν και το χρέος να έχει υπερβεί 340δις; 

Θυμηθείτε τι μας έλεγαν οι δανειστές για το χρέος το 2011 όταν μας προέτρεπαν: «ή χάνετε μισθούς για δέκα χρόνια ή πουλάτε». 
Σήμερα Μάιος του 2018 το χρέος τριπλασιάστηκε και χάνουμε και μισθούς και συντάξεις και ξεπουλάμε τόσο δημόσια όσο και ιδιωτική περιουσία! Το τροπάριο δε, το ίδιο και παρότι τριπλάσιο το χρέος, να είναι λέει βιώσιμο φευ και φυσικά έτοιμοι για τις αγορές. Μάλλον, «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι».


Η ψευδεπίγραφη ελάφρυνση του δυσθεώρητου μετά-Μνημονιακού κυρίως χρέους, καθ’ οδόν προς τη σωτηρία της χώρας, αποτελεί μια πολιτική χίμαιρα. 

Για να καταστεί αντιληπτό το πρόβλημα στο πεδίο της Ευρωζώνης που καλούνται να βιώσουν και τα τρισέγγονά μας, την υποτέλεια, την άθλια σκλαβιά του Λαού και της χώρας, επικαλούμαι την επισήμανση του καθηγητή οικονομικών στο Texas Christian University John Harvey, που αφορά στην Αμερικάνικη οικονομία, όπου στην εκτίμηση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κογκρέσου των ΗΠΑ, αναφέρει ότι: «το ετήσιο έλλειμμα της Κυβέρνησης, μέχρι το 2020, θα ανέλθει σε 1 τρισεκατομμύριο δολάρια. […]» και την εκτίμηση ότι, «σε αντίθεση με πολλές άλλες χώρες, η Αμερική εκτυπώνει και δανείζεται στο δικό της νόμισμα και έτσι η κυβέρνηση δεν μπορεί να χρεοκοπήσει στο δικό της νόμισμα».

Αυτό για να κατανοήσει κανείς απόλυτα το φαυλεπίφαυλο πολιτικό σύστημα εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και με ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ) και ΝΔ που λένε στο Λαό: «ματώσατε το 2017, θα ξαναματώσετε το 2018, θα λιώσετε το 2019 και θα εξαϋλωθείτε το 2022!».

Καθίσταται σαφές λοιπόν ότι μόνο καθαρή έξοδος δεν υπάρχει από τα Μνημόνια κατοχής, παρά Ιερά έξοδος ανάμεσα σε Σκύλα, το ΔΝΤ και τη Χάρυβδη τη Γερμανία, με συμφωνημένη την απαρέγκλιτη συνέχιση του προγράμματος εφαρμογής των προαπαιτούμενων της τέταρτης Αξιολόγησης και των προνομοθετημένων μέτρων περικοπής συντάξεων και μειώσεως του αφορολόγητου το 2019 με εκ παραλλήλου αυστηρή επιτήρηση τους στο μέλλον μέχρι την αποπληρωμή του δυσθεώρητου επαχθούς, παράνομου και άκυρου «Χρέους» στο 75% τουλάχιστο έως το 2060. 

Η μεταμνημονιακή συμφωνία θα εξασφαλίσει τα επώδυνα συμφωνηθέντα μέτρα με ταυτόχρονη υποχρέωση εξασφάλισης αιματηρών πλεονασμάτων σε βάρος του Λαού στο μακρινό μέλλον. 

Ήδη  το ελληνικό δημόσιο έχει επιβάλει σχεδόν 14 δις ευρώ στους συνεπείς φορολογούμενους, μόνο για το 2017, χωρίς καμία προοπτική παρά μόνο την εξασφάλιση των δανειστών, με το χρέος να αυξάνεται αντί να μειώνεται. 


Η υπερφορολόγηση, οι υψηλές ασφαλιστικές εισφορές και η στάση πληρωμών στο Δημόσιο οδήγησαν στην δημιουργία του πρωτοφανούς πρωτογενούς ματωμένου πλεονάσματος, το οποίο σύμφωνα με τη Eurostat ανήλθε για το 2017 στο 4,2%, ενώ στην περίοδο Ιανουαρίου – Απριλίου 2018 διαμορφώθηκε στο ύψος των 2,33 δις Ευρώ, το οποίο οφείλεται στη μείωση Δαπανών Δημοσίων Επενδύσεων και στη μη πληρωμή των υποχρεώσεων του κράτους προς τους πολίτες.

Η μόνη επιδίωξη είναι τα εύσημα από τους δανειστές ενόψει της δήθεν καθαρής εξόδου από τα Μνημόνια.

Για να κατανοήσει όμως κανείς την πολιτική αυτών και της λιτότητας θα πρέπει να έχει υπόψη του τη λογική των οικονομικά κυρίαρχων κρατών, όπως η Γερμανία. Ο νέος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Olaf Scholz, πρότεινε στον προϋπολογισμό: εικονική μείωση των επενδύσεων, μειωμένη αναλογία αμυντικών δαπανών προς το ακαθάριστο εγχώριοπροϊόν, δέσμευση κεφαλαίων για αναπτυξιακή βοήθεια στο 0,5% του ΑΕΠ και χαμηλότερη συνεισφορά στον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ, ώστε να εξασφαλίσει δημοσιονομικό πλεόνασμα στην περίοδο 2019 - 2022, με σκοπό το χρέος της να πέσει κάτω από το όριο του 60%, ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2019, που ορίζεται στη συνθήκη του Μάαστριχτ.


Φιλοδοξεί έτσι ο κ. Scholz να πετύχει πλεόνασμα 1% του ΑΕΠ ή υψηλότερο, ώστε να εξαλείψει το δημόσιο χρέος. Ας αναρωτηθεί κανείς που οδηγείται η Ελλάδα όταν δεν έχει την παραγωγική και εξαγωγική βάση της Γερμανίας και με το χρέος της αν έχει φτάσει στο 120% το 2060, ήτοι του διπλάσιου ποσοστού της Γερμανίας το 2019. 

Όλη αυτή η τριβή ανάμεσα στο ΔΝΤ που κόπτεται να βρεθεί τρόπος μεγάλης ελάφρυνσης του χρέους (διαγραφή δεν συζητείται) είναι για να αποκτηθεί η έξωθεν καλή μαρτυρία για το δανεισμό μας από τις αγορές και η με ασφάλεια αποπληρωμή του χρέους ως το 2060 τουλάχιστο.

Αντίθετα, η θέση της Γερμανίας με βάση τη δική της λογική είναι η σκληρή εφαρμογή των μέτρων και η δημιουργία αιματηρών πλεονασμάτων, αδιαφορώντας για την οικονομική ανάπτυξη και τη παραγωγική βάση της χώρας μας στο μέλλον, ώστε να εξασφαλίζεται η πολιτική της στη ζώνη του Ευρώ, που είναι η μόνη χώρα απόλυτα κερδισμένη, με απύθμενες όμως και οδυνηρές συνέπειες για την χώρα μας και το Λαό μας. 


Οι συνέπειες αυτών των δεσμεύσεων είναι ανυπολόγιστες και σε μια δεκαετία θα μας οδηγήσουν σε αφανισμό.

Επιδρούν άμεσα στο δημογραφικό με σημαντική μείωση του Πληθυσμού και διάλυση του ασφαλιστικού, το οποίο δεν θα φτάνει την αναλογία ούτε έναν ασφαλισμένο προς έναν εργαζόμενο, όταν για την ύπαρξή μας απαιτείται απλά ένας προς 1,6 τουλάχιστο

Ειρήσθω εν παρόδω, για να υπάρξουν αυτά απαιτούνται αναπτυξιακή λογική με ισχυρή Παιδεία και παραγωγική και εξαγωγική βάση της χώρας, Λιμάνι Σωτηρίας του Λαού είναι η επιστροφή Χτες σε εθνικό Νόμισμα, ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και αποκατάσταση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

Ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος είναι είναι Καθηγητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρος Παρ ́Αρείω Πάγω και ΣτΕ

Στον πόλεμο όλοι μαζί!




Γράφει ο Γιώργος Λέτσιος

Συναγωνιστές-Συμπολεμιστές,


Όταν κάποιος βρεθεί στο μέτωπο για να πολεμήσει τον εχθρό, δεν διαλέγει ο ίδιος τον συμπολεμιστή του, δέχεται αδιαμαρτύρητα όποιον του βάλουν δίπλα του. Το μόνο που τον νοιάζει είναι αν αυτός πολεμάει ενάντια στον κοινό εχθρό.

Δεν τον νοιάζει τι όπλο θα χρησιμοποιήσει, τι σφαίρες θα ρίξει, με τι τρόπο θα πυροβολήσει, κλπ…τον νοιάζει που το στρέφει εναντίον του κοινού εχθρού.

Δεν τον νοιάζει αν συμφωνούν ιδεολογικά, αν ανήκουν στην ίδια κοινωνική τάξη, τι θρησκεία πιστεύει, τι ομάδα είναι, κλπ…τον νοιάζει ότι έχει κάποιον δίπλα του εκείνη τη στιγμή με κοινή μοίρα.

Δεν τον νοιάζει αν είναι ψεύτης, κλέφτης, απατεώνας, διεφθαρμένος, εγκληματίας, δολοφόνος, καρεκλοκένταυρος, κλπ….στο μέτωπο δεν έχεις την πολυτέλεια να κάνεις τέτοιες σκέψεις όταν γύρω σου σφυρίζουν οι σφαίρες, όταν πέφτουν νεκροί οι συμπολεμιστές σου και παντού γύρω σου βλέπεις αίματα. Σ1

 Το μόνο που σε απασχολεί λοιπόν στον πόλεμο είναι να νικήσεις για να γλιτώσεις εσένα και τους δικούς σου από τον εχθρό. Και χρησιμοποιείς κάθε μέσο και κάθε τρόπο (όπως άλλωστε επιτάσσει και το Σύνταγμα) θεμιτό και αθέμιτο (σύμφωνα με την λογική σου που «χτίστηκε» μέσα στην ειρήνη).

Εννοείται ότι στον πόλεμο κάνεις εκπτώσεις παντού!! στην ηθική σου, στα πιστεύω σου, στα προτάγματα της ζωής σου… στον πόλεμο ο σκοπός αγιάζει τα μέσα… και θα σκοτώσεις και θα βασανίσεις και θα δράσεις ύπουλα και θα συμπεριφερθείς σαν “κτήνος". Γιατί απέναντι σου έχεις έναν εχθρό κτήνος, που αντικειμενικός σκοπός του είναι να σου πάρει τα πάντα (στην προκειμένη περίπτωση της νέας κατοχής στα έχει πάρει όλα σχεδόν).  

Αυτά βέβαια ισχύουν όταν είσαι στο μέτωπο, όχι όταν «εκ του ασφαλούς» (όπως λαθεμένα νομίζεις) διαβάζεις την εφημερίδα σου στην αυλή του σπιτιού σου και κάνεις αφ΄ υψηλού κριτική και υποδείξεις (μέχρι ν αρχίσουν οι αεροπορικές επιδρομές και να κρυφτείς στο λαγούμι σου ή απλώς να σκοτωθείς κι εσύ).

Γιατί σ’ έναν πόλεμο ο άμαχος πληθυσμός ή αλλιώς «ουδέτερος» σε καιρό ειρήνης,  είναι συνήθως αυτός που έχει τις μεγαλύτερες απώλειες!! Όπως ακριβώς στον πόλεμο που μας έχει κηρύξει η Συμμορία της Βουλής, το εγχώριο παρακλάδι της συμμορίας της ΕΕ


Σ1: Για όσους αυτές οι εικόνες φαίνονται μακρινές “γκουγκλάρετε" τις λέξεις Συρία, Υεμένη, Γάζα, λίγο πιο παλιά Λιβύη, κλπ και ακόμη πιο παλιά Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, κλπ. Όσοι ακόμη θεωρείτε ότι δεν σας αγγίζει ρίξτε μια ματιά στα παρακάτω λινκ που αναφέρουν τους πολέμους που γίνονται αυτή την στιγμή στον πλανήτη και δείτε την αλήθεια που ξεχνάμε:





Γιώργος Α. Λέτσιος


Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Κακή ηγεσία και τα χαρακτηριστικά του κακού ηγέτη!



Και εκεί που πηγαίνουν όλα καλά, υπάρχει μια ροή και κυλούν όλα ήρεμα, σκάει κάτι νέο που απειλεί την ομαλή ροή των πραγμάτων.
Και μερικές φορές δεν την απειλεί απλά, αλλά την καταστρέφει. Και όχι μόνο την ροή. Την ίδια την υπόσταση την δικιά σου, της προσωπικότητάς σου, της επιχείρησής σου και όσων θέλεις να είναι σε καλή κατάσταση. Τότε είναι που καταλαβαίνεις ότι χρειάζεται να αντιμετωπίσεις μια κρίση. 
Τότε θα αποδείξεις πόσο καλός ή κακός ηγέτης είσαι. Αλλά αν ήσουν καλός, θα είχες προλάβει την κρίση, διαφορετικά ανήκεις στην κατηγορία των κακών ηγετών που ασκούν κακή ηγεσία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν επιγραμματικά την "Κακή ηγεσία και τα χαρακτηριστικά του κακού ηγέτη"

Πολύς λόγος γίνεται, και απόλυτα δικαιολογημένα μάλιστα, για τον τρόπο άσκησης εξουσίας και κυρίως για τις διαχειριστικές και για τις ηγετικές ικανότητες κάθε επικεφαλής σχηματισμού, φορέα κλπ. Ακολουθούν μικρά επιλεγμένα αποσπάσματα  από το βιβλίο του Γιώργου Μεντζελίδη* με τίτλο «Ομάδα & Ηγεσία στην εργασία» (εκδόσεις OWNBOOKS, 2016).

1. Κακή Ηγεσία

Μελετώντας το θέμα της ηγεσίας συνολικά, οι ειδικοί αγνόησαν γενικά την έννοια της κακής ηγεσίας. Αυτό ήταν και παραμένει ένα παράδοξο. Η απουσία εκτεταμένης έρευνας γύρω από την κακή ηγεσία έρχεται σε έντονη αντίθεση με την ογκωδέστατη βιβλιογραφία γύρω από το πώς να γίνει κανείς ένας εξαιρετικός αρχηγός. Το να εξαιρέσει κανείς την κακή ηγεσία από τη συζήτηση είναι μάλλον παραπλανητικό και ισοδυναμεί με το παράδειγμα μιας ιατρικής σχολής που θα ισχυριζόταν ότι διδάσκει για την υγεία, ενώ αγνοεί την ασθένεια. Σήμερα υποστηρίζεται ότι οι άνθρωποι μπορούν να μάθουν να είναι ηγέτες και το να είναι κανείς ηγέτης απαιτεί να είναι ένας άνθρωπος ικανός και με χαρακτήρα.

Τι γίνεται όμως αν ο ηγέτης, δεν έχει εκπαιδευτεί στο πώς να είναι ένας «καλός ηγέτης». Εδώ θα εκθέσουμε τις κυριότερες  κατηγορίες και τις ενδείξεις της κακής ηγεσίας και, προκειμένου να το επιτύχουμε αυτό, είναι καλύτερα να προετοιμάσουμε τους αναγνώστες για την αναπόφευκτη εκείνη στιγμή που θα χρειαστεί να έρθουν αντιμέτωποι με την κακή ηγεσία στη ζωή τους.

2. Τι είναι ηγέτης;

Οι ηγέτες είναι άνθρωποι που λαμβάνουν αποφάσεις για λογαριασμό της ομάδας τους. Ανεξάρτητα από το μέγεθος της επιχείρησης, υπάρχει σχεδόν πάντοτε σε αυτή κάποιος αρχηγός. Σε αυτό το πλαίσιο η ηγεσία/αρχηγία απαιτεί ακολούθους. Ηγέτες/αρχηγοί δεν υπάρχουν αν δεν βρίσκονται άλλοι να τους ακολουθήσουν. Επιπλέον η καλή ηγεσία μπορεί να ανατραπεί από κακούς ακολούθους και οι καλοί ακόλουθοι δεν έχουν καμία αξία χωρίς καλή ηγεσία. Οι κακοί ηγέτες και οι κακοί ακόλουθοι συνήθως συμβαδίζουν, παρόλο που οι πρώτοι διαδραματίζουν συχνά καταλυτικό ρόλο για τους τελευταίους. Για να κατανοήσουμε τη σχέση μεταξύ κακού ηγέτη και κακών ακολούθων, θα πρέπει πρώτα να προσδιορίσουμε την έννοια του κακού ηγέτη. Σύμφωνα με τον Kellerman, υπάρχουν  διαφορετικοί τύποι κακού ηγέτη.Ας δούμε μερικούς από αυτούς;