Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Οι εκρεμότητες που ζητάνε απαντήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ


 Απόσπασμα από την εφημερίδα το Ποντίκι



Ο ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον κυβερνήσει σε σύντομο χρονικό ορίζοντα, θα βρει μπροστά του μια Ελλάδα η οποία σταδιακά χάνει όλο και περισσότερα από τα χαρακτηριστικά που ορίζουν μια συντεταγμένη και αυτεξούσια χώρα, καθώς και μια οικονομική και κοινωνική καταστροφή. Ας δούμε ποια θα είναι τα σημαντικότερα αγκάθια που θα κληθεί να αντιμετωπίσει.


1 Ανεργία    
Το 27% (και 53% για τους νέους) είναι τρομακτικό ποσοστό. Η πτώχευση εκατοντάδων χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων δεν είναι αναστρέψιμη, συνεπώς μόνο με μια νέα εκκίνηση της οικονομίας θα μπορούσε να αρχίσει η αντίστροφη πορεία μείωσης της ανεργίας. Το μέχρι σήμερα μοντέλο γύρω από το οποίο κινείται η πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά – κληρονομημένο από την παλαιότερη τακτική άλλων κυβερνήσεων – εξαντλείται στην ολιγόμηνη ανακύκλωση ανέργων σε επιδοτούμενες θέσεις εργασίας.


Στην πραγματικότητα, μια βιώσιμη αντιμετώπιση απαιτεί ένα κύμα δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων, ωστόσο οι μέχρι τώρα σχεδιασμοί κυβέρνησης και δανειστών εξαντλούνται στην επιδότηση ευκαιριακών μικροεπιχειρήσεων στον τομέα των υπηρεσιών και στο περίφημο αναπτυξιακό ταμείο, το οποίο προς το παρόν στερείται σοβαρών πόρων και επιπλέον σχεδιάζεται κατά τρόπο ώστε να ελέγχεται κατά βάση από τους δανειστές. Έτσι εγείρονται πρόωρα και ερωτήματα για τις επιλογές χρηματοδότησης που θα πρυτανεύσουν.


2 Επενδύσεις    


Αφού είναι βέβαιο ότι η χώρα χρειάζεται κύμα επενδύσεων, το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει ανάσχεση στη διαρκώς καθοδική τάση των δημόσιων επενδύσεων, αλλά και αν θα υπάρξουν κίνητρα προς ιδιώτες για να επενδύσουν σε παραγωγικούς τομείς ώστε να ξεφύγει η χώρα από τη μέγγενη των ευκαιριακών αεριτζήδων, οι οποίοι αποσκοπούν σε σύντομα και μεγάλα κέρδη για να γίνουν ύστερα... καπνός.


Για τις δημόσιες επενδύσεις το ερώτημα είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα εμφανίσει ένα αξιόπιστο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης ή θα χρηματοδοτήσει – και αυτός – παρασιτικές οικονομικές δραστηριότητες χωρίς πραγματικό αντίκρισμα στην αναδόμηση του παραγωγικού ιστού. Για τις ιδιωτικές το ερώτημα είναι πώς – με ποιο νομοθετικό πλαίσιο και ποια κίνητρα – θα γίνει εφικτή η ενίσχυση πραγματικών επενδυτών και η αποθάρρυνση των αεριτζήδων.


Μια εξ ίσου σοβαρή παράμετρος στο κεφάλαιο των επενδύσεων αφορά τη διασφάλιση της περιβαλλοντικής ισορροπίας, καθώς από τα μεταλλεία και τον τουρισμό έως τα δάση, τους αιγιαλούς, την οικοδόμηση και τις άλλες χρήσεις γης η κυβέρνηση Σαμαρά έχει προλάβει να δημιουργήσει ένα εφιαλτικό χάος που προϊδεάζει για ανάπτυξη τριτοκοσμικού χαρακτήρα.


3 Φορολογικό σύστημα    


Το ελληνικό φορολογικό χάος, οι τρομακτικές δυσλειτουργίες και οι ενσωματωμένες σε αυτό χρόνιες αδικίες υποτίθεται ότι ήταν βασική προτεραιότητα ακόμη και της τρόικας από τότε που πάτησε το πόδι της στην Ελλάδα.


Ύστερα από δεκάδες φορολογικούς νόμους και ρυθμίσεις, το χάος είναι εντονότερο, οι αδικίες ακόμη μεγαλύτερες και το σύστημα από τη μια αφαιμάσσει και καταληστεύει τα νοικοκυριά και από την άλλη δημιουργεί δυσμενές περιβάλλον για όσους θα ήθελαν να επενδύσουν σοβαρά. Η παροιμιώδης φορολογική πολυνομία διατηρεί ορθάνοικτα τα παράθυρα για τους φοροκλέπτες και παράλληλα δημιουργεί συνθήκες πλήρους ανασφάλειας τόσο για τους συνεπείς φορολογούμενους όσο και για τους – όσους έχουν απομείνει – υγιείς επιχειρηματίες.


Πέρα από το αίτημα για φορολογική δικαιοσύνη, η εκ βάθρων αναμόρφωση της φορολογίας συνδέεται άμεσα τόσο με την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις όσο και με την πάταξη της ενδημικής διαφθοράς.


4 Διαφθορά    


 Η επισήμανση των φαινομένων διαφθοράς τα τελευταία χρόνια έχει, δυστυχώς, μόνο πολιτική χρήση: διεφθαρμένος είναι όποιος διαφωνεί με την κυβέρνηση. Κατά τα λοιπά, το μαύρο χρήμα οργιάζει, ενώ η διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων αρχίζει ήδη να βγάζει τα πρώτα απόνερα, καθώς είναι εξαιρετικά έντονες οι αμφισβητήσεις για μεγάλες κυβερνητικές «δουλειές».


Από το πολιτικό χρήμα έως τους μικρούς επαγγελματίες και από τους μονίμως ευνοούμενους μεγάλους επιχειρηματίες έως τη λειτουργία των δικαστικών και διωκτικών αρχών και των παρωχημένων, απαξιωμένων και διαλυμένων κρατικών θεσμών, τη διεφθαρμένη γραφειοκρατία και τους αιώνιους φοροκλέφτες η χώρα έχει ανάγκη από μια πραγματική θεσμική επανίδρυση. Αν θέλει να συνεχίσει να λέγεται χώρα – και μάλιστα ευρωπαϊκή.


5 Δημόσια περιουσία  
Η υπό εξέλιξη πλήρης ιδιωτικοποίηση δημόσιων πόρων, αγαθών και επιχειρήσεων κάνει τις περιόδους Μητσοτάκη και Σημίτη να ωχριούν. Πρόκειται για ένα απίστευτο ξεπούλημα «μπιρ παρά», το οποίο συμβαίνει όχι μόνο χωρίς δημοσιονομικό όφελος, αλλά και, σε κάποιες περιπτώσεις, με αποτέλεσμα τη βλάβη των οικονομικών συμφερόντων του κράτους, με συνέπεια ήδη αυτή η διαδικασία να προσλαμβάνει χαρακτηριστικά σκανδάλου.



Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πει κατ’ επανάληψη ότι δεν θα αναγνωρίσει τετελεσμένα. Όμως ένα μέρος των ιδιωτικοποιήσεων θα πέσει μέσα στην κυβερνητική του θητεία – με επίκεντρο μάλιστα την ενέργεια: ΔΕΗ και ΔΕΠΑ. Πώς θα αντιμετωπίσει την ευρωπαϊκή πίεση; Πώς θα ανακτήσει αυτά που θεωρεί ότι συνιστούν σκανδαλώδες ξεπούλημα; Πώς θα χειριστεί τις τράπεζες, οι οποίες ανακεφαλαιώνονται με χρήματα του ελληνικού λαού και μάλιστα δανεικά;


6 Τράπεζες    
Ειδικά στον τομέα των τραπεζών, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μιλήσει για κρατικό πυλώνα. Είναι σε θέση να τον διασφαλίσει; Με ποιον οικονομικό και παραγωγικό στόχο; Αν οι εκλογές γίνουν το φθινόπωρο, ακόμη και η επόμενη ανακεφαλαίωση, αλλά και η μόνιμη ρύθμιση του θέματος των δανείων θα πέσει στην πλάτη του.



7 Ασφαλιστικό    


Τα ασφαλιστικά ταμεία καταρρέουν ύστερα από χρόνια κακοδιαχείριση, σκάνδαλα, καταλήστευση των αποθεματικών τους επί δεκαετίες, εξ αιτίας των χρεών επιχειρήσεων, αλλά και χτυπημένα από την άγρια κρίση, τη δραματική μείωση των εργαζομένων και τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών. Εν τω μεταξύ οι ιδιώτες βρίσκονται προ των πυλών του συστήματος, καθώς το μνημονιακό πρόγραμμα προβλέπει την ενεργό συμμετοχή τους σε αυτό.


Στην πραγματικότητα, το ασφαλιστικό σύστημα χρειάζεται – και αυτό – επαναθεμελίωση και, στον βαθμό που ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει στον κοινωνικό χαρακτήρα του, θα πρέπει να την αναλάβει.


8 Κοινωνικό κράτος  
Η οικονομική και κοινωνική καταστροφή έχει όντως αρχίσει να προσλαμβάνει χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης, καθώς εκτός από το ασφαλιστικό σύστημα, σημάδια αποσύνθεσης αντιμετωπίζουν η παιδεία και η υγεία. Κανενός είδους παραγωγική ανασυγκρότηση δεν μπορεί να δρομολογηθεί χωρίς επανασχεδιασμό της παιδείας. Καμιά κοινωνική σταθερότητα και ποιότητα ζωής δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς υψηλού επιπέδου παροχή υγείας. Και οι δύο τομείς χρειάζονται άμεσες επενδύσεις και κρατική αρωγή.



9 Δημόσιος τομέας    


Επί δεκαετίες λείπει από το πολιτικό σύστημα μια ολοκληρωμένη θεωρία για το κράτος. Η τρέχουσα διαμάχη μεταξύ αντιμνημονιακών «κρατιστών» και μνημονιακών «αντικρατιστών» έχει εξαντλήσει τα όριά της και παράγει... τέρατα, ιδιαίτερα τώρα που το κράτος, στις διάφορες εκδοχές του, είτε ξεπουλιέται είτε χαρίζεται είτε κατεδαφίζεται. Ο ρόλος του κράτους στην οικονομία και η επανίδρυση των θεσμών του είναι τα δύο επίπεδα από τα οποία αρχίζει όχι μόνο η συζήτηση για το κράτος, αλλά και κάθε απόπειρα ανασυγκρότησης ολόκληρης της χώρας.


10  Εξωτερική πολιτική    


Εδώ ίσως κρύβονται οι μεγαλύτερες παγίδες για μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Οι ισχυρές αντιθέσεις στο εσωτερικό του για μια σειρά από θέματα, αλλά και η κρισιμότητα μεγάλων θεμάτων, όπως το Κυπριακό, ο επεκτατισμός της Τουρκίας όπως εκδηλώνεται στο Αιγαίο και τη Θράκη, προδιαγράφουν ένα δύσκολο τοπίο.


Τα προβλήματα στην άμεση γειτονιά μας, αλλά και στη «μεγάλη σκακιέρα», διαρκώς αυξάνονται, αφού στη φλεγόμενη Μεσόγειο έχει προστεθεί η ουκρανική κρίση, η οποία εξελίσσεται σε νέο Ψυχρό Πόλεμο μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, ενώ το διαρκές μαρτύριο των Παλαιστινίων, η διάλυση του Ιράκ και η εξάπλωση του ισλαμιστικού φονταμενταλισμού εντείνουν τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή.


Η ενεργειακή πολιτική και το μεταναστευτικό αποτελούν επίσης αντικείμενα που άπτονται της εξωτερικής πολιτικής και όσοι νομίζουν ότι τα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ στο διπλωματικό επίπεδο είναι του επιπέδου της Σαμπιχά ή ότι μπορούν να αντιμετωπίζονται με την ίδια προχειρότητα κάνουν λάθος.

 
Πηγή :  Το Ποντίκι

Δεν υπάρχουν σχόλια: