Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

Ερευνα για τους «Αγανακτισμένους»: Αποσταθεροποίησαν το σύστημα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Στοιχεία των Πανεπιστημίων Μακεδονίας και Παντείου 
«Aφήνουν μια κληρονομιά οργής, η οποία, από εδώ και μπρος, θα είναι πιο εύκολο να ανάβει» 
Το κίνημα των "αγανακτισμένων" στις πλατείες των μεγάλων πόλεων, πριν από τέσσερα χρόνια, αποσταθεροποίησε το δικομματικό παραδοσιακό σύστημα της μεταπολίτευσης, το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά κατέρρευσε, η Ν.Δ. έχασε ένα μεγάλο κομμάτι της δυναμικής της και οι "αγανακτισμένοι" μετακινήθηκαν στα αντιμνημονιακά κόμματα της εποχής- πρωτίστως στον ΣΥΡΙΖΑ, και τους ΑΝΕΛ, αλλά και στη Χρυσή Αυγή, στη συνέχεια, και σε άλλες μικρότερες δυνάμεις.  
 
Αυτό είναι το συμπέρασμα έρευνας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και του Πάντειου Πανεπιστημίου, σε συνεργασία με Έλληνες ερευνητές σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, με θέμα τη συλλογική δράση των "αγανακτισμένων" στην Ελλάδα, όπως είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπεύθυνος του ερευνητικού προγράμματος Νίκος Μαραντζίδης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Τα συμπεράσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν σε ημερίδα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και ως προς την κληρονομιά που μας άφησαν οι "αγανακτισμένοι", ο κ. Μαραντζίδης επισήμανε: 
 
"Μας κληρονομούν οι αγανακτισμένοι μια παρατεταμένη αστάθεια στο κομματικό σύστημα; Δηλαδή, ουσιαστικά οι δεσμοί, από εδώ και μπρος, ανάμεσα στους ψηφοφόρους και τα κόμματα θα είναι τόσο μόνιμοι όσο υπήρξαν ή απλώς ήταν ο καταλύτης για μετάβαση η οποία θα κρατήσει; Είναι νωρίς ακόμη να δώσουμε απάντηση. Ίσως σε λίγους μήνες να μπορούμε να πούμε περισσότερα. Οι 'αγανακτισμένοι' αφήνουν και μια δεύτερη κληρονομιά. Είναι η κληρονομιά οργής στο επίπεδο των συναισθημάτων, η οποία, από εδώ και μπρος, θα είναι πιο εύκολο να ανάβει".
 
 Στην ερώτηση, αν θα ξαναδούμε το κίνημα των "αγανακτισμένων", η απάντησή του ήταν: "Δεν το ξέρω αν θα τους ξαναδούμε ως κίνημα 'αγανακτισμένων', όπως δεν το ξέραμε και πριν".
 
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα εργασίας του αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Oxford Ηλία Ντίνα και του επίκουρου καθηγητή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Γιάννη Κωνσταντινίδη δίνεται απάντηση και στο ερώτημα γιατί ο κυβερνητικός συνασπισμός ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπερψηφίστηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.
 
Οπως επισημαίνουν "οι εκλογές του 2015 συνιστούν μια σημαντική παρέκκλιση από τη βασική υπόθεση εργασίας της θεωρίας της οικονομικής ψήφου.
 
 Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, οι ψηφοφόροι ανταμείβουν την κυβέρνηση σε εποχές ευημερίας και την καταψηφίζουν σε κακές οικονομικές συγκυρίες. Ανεξάρτητα προϋπάρχουσας κομματικής ταύτισης, η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας μετά το κλείσιμο των Τραπεζών θεωρήθηκε από όλους χειρότερη από αυτή πριν από τον Ιανουάριο του 2015. Παρ' όλα αυτά, ο κυβερνητικός συνασπισμός υπερψηφίστηκε κερδίζοντας αυτοδυναμία στη Βουλή. Τι εξηγεί αυτό το παράδοξο; 
 
Η εξήγηση διαφαίνεται να πηγάζει στην κουλτούρα θυματοποίησης που είναι κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία και καθιστά σαφή τη διάκριση μεταξύ προσπάθειας και αποτελέσματος. Οι ψηφοφόροι ένιωσαν θύματα της κρίσης και με βάση αυτή την ταυτότητα ξεχώρισαν τις προθέσεις και τη διαπραγματευτική μάχη της κυβέρνησης από το αποτέλεσμα. 
 
Ως εκ τούτου, επέλεξαν την ψήφο προς τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι γιατί η οικονομία δεν μέτρησε στην επιλογή τους, αλλά γιατί η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης κρίθηκε στη βάση της προσπάθειας ανεξαρτήτου αποτελέσματος".
Πρώτο Θέμα

Κούρεμα των πάντων.

του mitsos175

Με ρώτησε κάποιος, αν θα έχουμε κούρεμα καταθέσεων. Του απάντησα, πως κατά τη γνώμη μου, δεν τίθεται θέμα ΑΝ θα έχουμε τέτοια εξέλιξη, αλλά ΠΟΤΕ.

Κάθε μνημόνιο επιβάλει εσωτερική υποτίμηση. Γι’ αυτό το λόγο μοιραία θα έχουμε μείωση όχι μόνο των εισοδημάτων, όπως γίνεται ως τώρα κάθε χρόνο αλλά και ολόκληρης της αξίας της κινητής και ακίνητης περιουσίας.

Τι είναι όμως εσωτερική υποτίμηση; Είναι υποτίμηση. "Υποτίμηση ενός νομίσματος είναι η μείωση στη συναλλαγματική ισοτιμία (ανταλλακτική αξία) του σε σχέση με μία επιλεγμένη βάση. Η βάση μπορεί να είναι οτιδήποτε μεταξύ των εγχώριων μισθών, της παγκόσμιας τιμής του χρυσού ή ενός ξένου νομίσματος".

Η δραχμή πχ κάποτε καθορίζονταν με μία συναλλαγματική ισοτιμία 30 προς 1 με το αμερικάνικο ... δολάριο, και εξαιτίας της αδυναμίας να πληρώσει το επιτόκιο για το υπόλοιπο χρέος της, υποτιμούνταν συνέχεια μέχρι που κάποτε έφτασε να είναι το 1 δολάριο πάνω 300 δρχ.

Επίσης επειδή είχε ελλείμματα ο προϋπολογισμός του κράτους, τύπωναν δραχμές για να πληρώσουν τις κρατικές υποχρεώσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Αυτό φυσικά είχε τα γνωστά αποτελέσματα θετικά ή αρνητικά. Έκανε πχ τα προϊόντα μας φθηνότερα, αλλά τα εισαγόμενα ακριβότερα...

Σήμερα έχουμε εσωτερική υποτίμηση. Που σημαίνει πως πάλι χάνεται αξία. Αλλά στοχευόμενα. Μόνο των μισθωτών, των μικρομεσαίων και των συνταξιούχων. Τα κέρδη λχ των πολυεθνικών είναι σε σκληρό νόμισμα κι αυτό καταρρίπτει την άποψη πως κάποιοι μεγάλοι θα κερδίσουν από την υποτίμηση. Λάθος, θα χάσουν μέρος των κερδών τους.

Εσωτερική υποτίμηση σημαίνει κόβω τα πάντα στο εσωτερικό. Από τιμές προϊόντων μέχρι μισθούς - συντάξεις. Το βασικό μειονέκτημα είναι το εξής: Εύκολα κόβεις μισθούς ή συντάξεις. Όμως για να γίνει σωστή υποτίμηση, πρέπει να μειωθούν και τα υπόλοιπα: Τιμολόγια ΔΕΚΟ, φόροι κοκ. Αυτό δεν γίνεται, με αποτέλεσμα Ύφεση, Ανεργία, Φτώχεια. Επίσης πρέπει να μειωθούν τα Προϊόντα. Ούτε αυτό γίνεται στο μέτρο που μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις. Επομένως μειώνονται μεν οι μισθοί και οι συντάξεις, αυξάνονται όμως οι φόροι, το κόστος ζωής κοκ. Ως πότε;

Τι θα γίνει πχ, αν η σύνταξη δεν φτάνει ούτε για να πληρωθεί το ρεύμα; Οι συνταξιούχοι πιθανόν θα το κόψουν. Πέρα από την ανθρωπιστική διάσταση υπάρχει κι η οικονομική: Λιγότεροι πελάτες, σημαίνει μείωση εσόδων, άρα νέο έλλειμμα, επομένως νέα μέτρα. Φαύλος κύκλος θανάτου. Τα χρέη θα θέλουν να πληρωθούν και μάλιστα με αυξανόμενο ρυθμό. Που θα τα βρουν όταν φτάσουν να πάρουν τα πάντα από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους; Από την ακίνητη περιουσία και τις καταθέσεις. Κι όταν τελειώσουν αυτά, από τα νησιά, τα μνημεία,... τα όργανα των ανθρώπων, από όπου βρουν. Μέχρι να μη μείνει τίποτα, αλλά πάλι θα χρωστάμε!

Αυτή η πολιτική έχει συγκεκριμένη πορεία. Η εσωτερική υποτίμηση δεν μπορεί να είναι για πάντα. Ενώ πχ τη δραχμή από 30:1$ μπορούσες να την πας ακόμα και στα 3.000.000:1$ (έστω κι αυτό σημαίνει υπερπληθωρισμό και πολλά άλλα αρνητικά) τη σύνταξη από 600€ πχ δεν μπορείς να την πας παρακάτω από 0. Δεν μπορείς να πεις δώσε 700. Ουκ αν λάβεις άλλα παρά του μη έχοντος.

Επομένως αργά ή γρήγορα θα στραφούν στα σπίτια και στις αποταμιεύσεις. Μάλλον γρήγορα, αν κρίνω από τα χάλια των ταμείων. Θα μας βασανίσουν περισσότερο, αλλά τουλάχιστο θα έχουνε Ευρώ. Αυτοί που κερδίζουν όχι εμείς που πληρώνουμε.

   
  Πηγή:   ''Βαθύ Κόκκινο''
 Από το "ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ-ΕΠΑΜ"
 

Τι δεν καταλαβαίνουμε από το Νομοσχέδιο για τα ΜΜΕ;


Tου Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου*

Πολύς ντόρος γίνεται για το νομοσχέδιο που κατέβασε η κυβέρνηση και ο υπουργός Ν. Παππάς στην βουλή για τα ΜΜΕ. Ενα νομοσχέδιο που ούτε κατά διάνοια ξεκαθαρίζει το τοπίο στο ραδιοτηλεοπτικό χώρο, αλλά αντίθετα προετοιμάζει και διαιωνίζει την απολυταρχία που επικρατεί στον χώρο της ενημέρωσης και της υποκουλτούρας στην ψυχαγωγία, με νέους όρους που επιβάλλουν την ενίσχυση και την αναδιανομή της πίττας των οικονομικών και επιχειρηματικών συμφερόντων σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, και βέβαια της δημοκρατίας.

Με το νομοσχέδιο ουσιαστικά επιχειρείται να ελεγχθεί κυβερνητικά το νέο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο με κεκαλυμμένες ευνοϊκές ρυθμίσεις για την ντόπια και ξένη ολιγαρχία, με συμφωνημένες ανταλλαγές πίσω από κλειστές πόρτες, να ενισχυθεί περαιτέρω η χειραγώγηση της ενημέρωσης μέσω της πλήρους διαπλεκόμενης σχέσης του κράτους με την μονοπωλιακή επιχειρηματική και εμπορική δραστηριότητα, να εξαλειφθεί η έννοια του όρου ψυχαγωγία από την ελληνική μιντιακή πραγματικότητα, να μηδενιστεί η συμμετοχή της κοινωνίας και ο δημόσιος έλεγχος στο ραδιοτηλεοπτικό γίγνεσθαι, και τέλος να διαλυθούν οι εργασιακές σχέσεις και να μειωθούν οι θέσεις εργασίας στον χώρο των ΜΜΕ.



Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.


Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση, απροκάλυπτα επιχειρεί να ελέγξει απόλυτα την διαδικασία αδειοδότησης σε τηλεοπτικούς σταθμούς, αφού το νομοσχέδιο προβλέπει (Άρθρο 2 παρ. 5) ότι « με απόφαση του υπουργού στον οποίο ανατίθενται εκάστοτε αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, μετά από σύμφωνη γνώμη του ΕΣΡ, καθορίζεται ο αριθμός των δημοπρατούμενων αδειών για παρόχους περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής εκπομπής ελεύθερης λήψης». Στην ίδια παράγραφο προβλέπεται επίσης ότι «Η τιμή εκκίνησης της δημοπρατούμενης άδειας καθορίζεται με Κοινή Υπουργική Απόφαση του υπουργού Οικονομικών και του υπουργού Επικρατείας».

Έτσι το ποιός και πόσοι θα πάρουν άδεια και πόσο θα είναι η τιμή εκκίνησης στην δημοπρασία,δίνεται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των υπουργών Επικρατείας και Οικονομικών εν λευκώ, ανάγοντας την κυβέρνηση σε θέση αρχιδιαπλοκέα και τον υπουργό Επικρατείας σε μεγαλοκαναλάρχη. Ποιός ελέγχει τούς υπουργούς δεν πρέπει να μας απασχολεί. Αμφιβάλλει κανείς ποιός είναι ο τρόπος που εκτρέφεται το καθεστώς της μίζας και της συνδιαλλαγής κάτω από το τραπέζι; Τα πράγματα βέβαια ξεκαθαρίζουν περισσότερο στο πόσο ενισχύεται η αδιαφάνεια και η διαπλοκή, αφού στο νομοσχέδιο προβλέπονται οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι ενδιαφερόμενοι.

Με απαραίτητη προϋπόθεση την σύσταση εταιρειών ΑΕ ακόμα και στους ΟΤΑ (Αρθρο 3 παρ. 1,2,) και τον καθορισμό του ελάχιστου μετοχικού κεφαλαίου για την χορήγηση άδειας εθνικής εμβέλειας (Αρθρο 4 παρ.1) στα 8 και στα 5 εκατομμύρια ευρώ στους παρόχους περιεχομένου ενημερωτικού προγράμματος γενικού περιεχομένου και θεματικού περιεχομένου αντίστοιχα, και στα 2 εκατομμύρια ευρώ για παρόχους περιεχομένου μη ενημερωτικού προγράμματος , γίνεται σαφές ότι η κυβέρνηση της «αριστεράς» περιορίζει ή καλύτερα απαγορεύει την συμμετοχή μικρότερων σχημάτων και φορέων. Αντιλαμβάνεται την ενημέρωση αποκλειστικά στο πλαίσιο της επιχειρηματικότητας και του κέρδους ακόμα και στην τοπική Αυτοδιοίκηση, και ανεβάζει τον πήχυ της συμμετοχής σε δυσθεώρητα οικονομικά ύψη, επιτρέποντας ουσιαστικά μόνο σε όσους κατέχουν να δραστηριοποιηθούν.

Ποιός είναι αυτός που μέσα στην απίστευτη οικονομική κρίση μπορεί να διαθέσει τόσα πολλά χρήματα, εκτός από τους ήδη υπάρχοντες μεγαλοκαναλάρχες και ενδεχομένως τα νέα φυντάνια που φιλοδοξούν να παίξουν ρόλο στα ΜΜΕ; Ακόμα και αν υποθέσει κανείς ότι η κυβέρνηση τους υποχρεώνει να πληρώσουν κάτι τις, εντούτοις τους κλείνει το μάτι, ότι για να συνεχίσουν το παιχνίδι της ολιγοπώλησης και της κυριαρχίας στο μιντιακό πεδίο, πρέπει να εξαγοράσουν την πολιτική τους εύνοια και να συνδιαλαγούν μαζί τους. Η πρακτική της Μαφίας με κυβερνητικό μανδύα σε όλο της το μεγαλείο. Παράλληλα σκοτώνει τους Δημοτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, αφού τους αναγκάζει να συστήσουν Ανώνυμες Εταιρείες καταργώντας το πλαίσιο ειδικού σκοπού δημόσιου χαρακτήρα και αυτοτέλειας που τύποις τους χαρακτήριζε.

Επίσης με τις εξαιρέσεις στην ονομαστικοποίηση των μετοχών (Αρθρο 5) για εταιρείες που έχουν έδρα την αλλοδαπή ή είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο και στον ΟΟΣΑ, η κυβέρνηση συνεχίζει την αδιαφάνεια στο ραδιοτηλεοπτικό πεδίο, πετώντας στο καλάθι των αχρήστων τις διακηρύξεις περί βασικού μετόχου, ενώ επιτρέπει να μπουν στο παιχνίδι ξένα ολιγοπωλιακά συμφέροντα που ενδεχομένως ήδη εμπλέκονται ή θα εμπλακούν με συμβάσεις του Δημοσίου.

Έτσι η παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος για την δημοκρατία στην ενημέρωση και του δημόσιου κοινωνικού αγαθού που εμπίπτουν οι δημόσιες τηλεοπτικές συχνότητες, θα συνεχίσει να τελεί υπό σφετερισμό σε βάρος του ελληνικού λαού. Επίσης επειδή η υποκρισία δεν έχει όρια, καμμιά αναφορά δεν υπάρχει στα θαλασσοδάνεια των καναλιών και των αφεντικών τους που ξεπερνούν το 1 δις ευρώ, αν και προκλητικά αναφέρεται στο νομοσχέδιο ότι οι μέτοχοι που κατέχουν μεγαλύτερο ποσοστό του 1% υπόκεινται σε έλεγχο για τα οικονομικά μέσα που διέθεσαν στο κεφάλαιο της υποψήφιας εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων και των δανείων που αποκτήθηκαν από αναγνωρισμένους χρηματοπιστωτικούς ομίλους, καθώς πρέπει να μην έχουν καταδικαστεί με αμετάκλητη δικαστική απόφαση για περιπτώσεις σύστασης εγκληματικής οργάνωσης, απάτης, δωροδοκίας, νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, κ.α. Γνωρίζετε καμμιά αμετάκλητη δικαστική απόφαση εναντίον των καναλαρχών;

Στα ζητήματα του απασχολούμενου προσωπικού, το νομοσχέδιο υιοθετεί όλες τις παραμέτρους της οικονομικής κρίσης, αφού θέτει κατώτατα όρια στην απασχόληση, ορίζοντας σε 400 τους εργαζόμενους σε τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας, νομιμοποιώντας τον εργασιακό μεσαίωνα και τις πολιτικές των μεγάλων καναλιών, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα στις απολύσεις και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, δεδομένης της σίγουρης συρρίκνωσης και συγχώνευσης τηλεοπτικών σταθμών, αφού δεν προβλέπεται να αδειοδοτηθούν περισσότερες από 4 με 5 εταιρείες, ενώ θα κλείσουν οι περισσότεροι δημοτικοί και περιφερειακοί σταθμοί. Η γκιλοτίνα της απόλυσης και της ανεργίας διευρύνεται.

Όπως γίνεται κατανοητό, η απρόσκοπτη συμμετοχή και παρέμβαση από την κοινωνία των πολιτών, ο κοινωνικός έλεγχος, και κυρίως η δυνατότητα σε συλλογικότητες, συνεργατικά σχήματα δημοσιογράφων και πολιτών, άλλοι κοινωνικοί φορείς, συνδικαλιστικές οργανώσεις και σωματεία, να συνδιαμορφώσουν το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας της κοινωνίας, το περίφημο νομοσχέδιο δεν προβλέπει.

Ανακεφαλαιώνοντας, η απόλυτη νομιμοποίηση από την πλευρά του κράτους να μονοπωληθεί το ραδιοτηλεοπτικό πεδίο, συνεχίζει το θεάρεστο έργο που ξεκίνησε από το βρώμικο ’89. Τότε που η έγινε η μεγάλη στροφή για να χρησιμοποιηθούν οι δημόσιες συχνότητες, αν και τότε μόνο αναλογικές, ως μοχλός κρατικομονοπωλιακής σχέσης με την εκάστοτε κυβέρνηση και τα συμφέροντα που πρέπει να την στηρίζουν. Δυστυχώς και τότε όπως και σήμερα, οι πρωταγωνιστές στην λεηλασία των δημοσίων συχνοτήτων, ήταν οι ευρωπαϊστές αριστεροί του ενιαίου τότε Συνασπισμού, όπου έπαιξαν και τον σπουδαιότερο ρόλο στην κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησης και της εμπορευματοποίησης της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας. Η κυρίαρχη ιδεολογία της ευρωπαϊκής αριστεράς, έφερνε από την πίσω πόρτα τις πολιτικές που εξέθρεψαν το νεοφιλελευθερισμό, και στον χώρο της τηλεόρασης βρήκαν από τα πιο εύφορα και προνομιακά πεδία για να δράσουν.

Σήμερα στην Ελλάδα, περιπλανώμενα ζόμπι εκείνης της εποχής με τους άξιους απόγονούς τους, ολοκληρώνουν με νέους όρους και προφανώς νέους παίκτες, το έγκλημα στον χώρο της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας, γνωρίζοντας πολύ καλά πόσο καταλυτικά επιδρά και χειραγωγεί τις κοινωνίες και τους λαούς. Στην εποχή που πάση θυσία επιβάλλονται οι πολιτικές του εξανδραποδισμού, του κατακερματισμού του κοινωνικού ιστού, της βαθιάς διαίρεσης της κοινωνίας για να μην υπάρξει η παραμικρή αντίσταση στην διάλυση του κράτους δικαίου, στην παραβίαση των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων του λαού, στην έννοια της δημοκρατίας και της ισοπολιτείας, η απολυταρχία στον χώρο της ενημέρωσης και η μετατροπή της ψυχαγωγίας σε χείριστη διασκέδαση προς αποχαύνωση, διασφαλίζει την επιτυχία του εγχειρήματος.

Η ενημέρωση αποτελεί δημοκρατικό δικαίωμα για τον ελληνικό λαό, όπως και για κάθε λαό, και δεν μπορεί να είναι προϊόν επιχειρηματικότητας. Πόσο μάλλον, προϊόν κρατικομονοπωλιακής σχέσης με την ντόπια και ξένη ολιγαρχία. Σήμερα αντί να δίνεται τουλάχιστον το 1/3 των δημόσιων συχνοτήτων σε κοινωνικούς φορείς, συλλογικότητες και στις τοπικές κοινωνίες για την απρόσκοπτη λειτουργία του πλουραλισμού στην ενημέρωση την αναλογικότητα με κοινωνικούς όρους, και την ποιότητα στην ψυχαγωγία και τον πολιτισμό, η «αριστερά του Σύριζα», αναδιανέμει το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο εναρμονιζόμενη με τις μνημονιακές πολιτικές και τα συμφέροντα των νέων μιντιακών τραστ και των ολιγοπωλιακών ομίλων που θα προκριθούν, φιλοδοξώντας να επωφεληθεί και η ίδια με αμοιβαία εκατέρωθεν συνδιαλλαγή και ανταλλαγή πολιτικών και οικονομικών υπηρεσιών.

Όσο για την απεργία που προκήρυξε η ΕΣΗΕΑ με αφορμή το νομοσχέδιο για τα ΜΜΕ, πραγματικά απέχει παρασάγγας από την υιοθέτηση των αιτημάτων για τα πραγματικά προβλήματα που αναδεικνύονται από αυτό. Δεν περίμενε βέβαια κανείς κάτι σοβαρό από την διαπλεκόμενη ΕΣΗΕΑ και τον ρόλο της στον χώρο της δημοσιογραφίας.

Περιχαρακώνοντας τα αιτήματα σε αμιγώς εργασιακά θέματα, μένει μακρυά από το πραγματικό διακύβευμα του νομοσχεδίου, που είναι η διατήρηση και η ενίσχυση της σχέσης κράτους κυβέρνησης και των ολιγοπωλιακών ομίλων στην ενημέρωση και την ψυχαγωγία, και το τελειωτικό χτύπημα στο δημόσιο χαρακτήρα που πρέπει να έχουν. Κανείς βέβαια δεν μπορεί να ξεχάσει τον ρόλο που έπαιξε η ΕΣΗΕΑ στην διάσπαση του αγώνα των εργαζομένων στην ΕΡΤ, με την μεθόδευση και χειραγώγηση ειδικά των δημοσιογράφων στην κατεύθυνση της ανάθεσης του αγώνα τους στην επερχόμενη εξουσία του Σύριζα, αποτρέποντας τον δημιουργία και την συγκρότηση συντονιστικών και επιτροπών τόσο μέσα στο ραδιομέγαρο, όσο και μετά την κατάληψη του από τα ΜΑΤ το Νοέμβρη του 2013.

Επίσης ακατανόητη, είναι και η αντίδραση των συναδέλφων δημοσιογράφων της ΕΡΤ, που δείχνουν να μην κατάλαβαν το νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται με το νομοσχέδιο και χτυπάει εκτός της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, τον ρόλο της ελεύθερης και μαχόμενης δημοσιογραφίας στην χώρα. Πραγματικά φαίνεται ότι η παρακαταθήκη του αγώνα στην ΕΡΤ για αδέσμευτη δημοσιογραφία, στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου και στην ανάγκη του δημόσιου και εθνικού συμφέροντος, δεν έπιασε τόπο. Σαν να πέρασε και δεν ακούμπησε. Θα περίμενε κανείς, παρά την παραμορφωτική απεργία που κήρυξε η ΕΣΗΕΑ, να διεκδικήσουν και να σηκώσουν τα πραγματικά ζητήματα που θίγει το νομοσχέδιο, και έχουν να κάνουν με το λειτούργημα του δημοσιογράφου, της αυτοδιαχείρισης και του κοινωνικού ελέγχου στα ΜΜΕ, και την προάσπιση του δικαιώματος και του τελευταίου πολίτη να έχει πρόσβαση τουλάχιστον στην δημόσια τηλεόραση. Θα περίμενε κανείς να σηκώσουν τα ζητήματα της εμπορευματοποίησης του λειτουργήματός τους, να θέσουν δηλαδη τα ζητήματα παραβίασης του δημοκρατικού και συνταγματικού δικαιώματος των πολιτών, για ελεύθερη και αντικειμενική ενημέρωση.

Θα περίμενε κανείς, να μην αποπροσανατολιστούν από τους λόγους που κήρυξε την απεργία η ΕΣΗΕΑ και να απαντούν μόνο σε αυτήν, αλλά να βάλουν απέναντι τόσο αυτήν όσο και την κυβέρνηση και ολόκληρο το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο, που συνεχίζει επί το χείριστον τις μνημονιακές πολιτικές και την διάλυση τόσο του κλάδου τους, αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας, χρησιμοποιώντας την ενημέρωση ως εξαπάτηση. Κανείς δεν τους χάρισε τίποτα. Η λογική ότι επαναπροσλήφθηκαν στην κρατική ΕΡΤ που αναβιώνει τον κρατικό παρεμβατισμό και έλεγχο στην δημόσια ραδιοτηλεόραση, φιλοξενώντας και δίνοντας βήμα στο παρασιτικό πολιτικό κατεστημένο που κάποτε ως αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι λοιδορούσαν και αντιστάθηκαν στο όνομα της παλλαϊκής απαίτησης για μια ελεύθερη ΕΡΤ, θα έπρεπε να τους προβληματίσει.

*Ο Θ. Συμβουλόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Πολιτικής Γραμματείας του ΕΠΑΜ, και εργαζόμενος στα Μουσικά Σύνολα στην ΕΡΤ.

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Κάτι τέτοιες ώρες, καλύτερα να σιωπούν κάποιοι …… ποιμενάρχες !


 

 


του Κώστα Γιαννιώτη*

Την ώρα που η κρατική γαλλική τηλεόραση - αναφερόμενη στην επίσκεψη Ολάντ στην Ελλάδα – μετέδιδε ότι ….. « ο Ολάντ πάει να κάνει τα ψώνια του στην Ελλάδα» συμπληρώνοντας ότι …… « η Ελλάδα θεωρείται μια χώρα προς πώληση και οι επιχειρηματίες , συνοδοί του κ. Ολάντ, διεκδικούν να πάρουν το μερίδιό τους από την πίτα», ο Τσίπρας και οι συν αυτώ ‘’υπουργοί’’ και παρατρεχάμενοι έστρωναν κόκκινα χαλιά για να διαβούν …… αβρόχοις ποσί(ν) το κατώφλι της εκποιούμενης χώρας οι αποικιοκράτες ! Έτσι χωρίς τσίπα, με χαμόγελα και αγκαλιές, προσυπέγραφαν συμφωνίες παραχώρησης στρατηγικών τομέων της οικονομίας της χώρας, παραχώρησης της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, ανάμεσα σε – απαραίτητες - πατριωτικές κορόνες, για κάλυψη του εγκλήματος !! Κορόνες περί εθνικής κυριαρχίας την ώρα που έμπαιναν υπογραφές ξεπουλήματος ! Έτσι για να σηκώνεται σκόνη και να μη φαίνεται το αίμα !

Δε θα σταθώ στους δυο αρχοντόβλαχους ‘’υπουργούς και τον ‘’πρόεδρο’’ της ‘’βουλής’’ , που στήθηκαν μπροστά στο κόκκινο χαλί περιμένοντας υπομονετικά την ώρα τους για να κάμψουν τον αυχένα και να σφίξουν το χέρι του αγοραστή των ασημικών της πατρίδας !

Δε θα σταθώ στον ανεκδιήγητο ‘’πρωθυπουργό’’ που μπροστά στη ιερή σκήτη του αίματος του ...
ελληνικού λαού, μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, κρατούσε ….. χάσκων τα αχαμνά του, παραπέμποντας σε εικόνα μπράβου της νύχτας μπροστά στα άρτι σφαγιασθέντα θύματά του !!

Δε θα σταθώ στους τεμενάδες και τις οσφυοκαμψίες προς τον Ολάντ των παρατρεχάμενων καλλιτεχνών, που παριστάνουν τους φίλους του λαού και εξαπολύουν μύδρους κατά των κατακτητών μέσα από τα (συν)εταιρικά καναλικά …… τσαντίρια !!

Όλο αυτό το αμάλγαμα και ο συρφετός δε με ξένισε, γιατί δεν περίμενα τίποτε περισσότερο απ` αυτούς.

Εκείνο που με πείραξε, που με όργισε και το κατέγραψα σαν εξέχουσα προδοτική στάση ήταν αυτή του περιώνυμου ……. Ιερώνυμου, που λίγες μέρες πριν μιλώντας στο ΜEGA δήλωνε ότι …… «ο λαός δεν πρέπει να αγανακτεί» ……. « δεν μπορεί να ψηφίζει τη μια μέρα και την άλλη μέρα να λέει επαναστατώ».

Ο κ. Ιερώνυμος θέλει να λογίζεται ως ο ποιμενάρχης του χριστεπώνυμου μέρους της κοινωνίας. Ως τέτοιος, λοιπόν, θα έπρεπε να ποιμαίνει και να είναι σε διαρκή επιφυλακή για την προστασία του ποιμνίου του, από τους λύκους.
Σε αντίθεση όμως με αυτό - το πρώτιστο καθήκον του - όταν είδε τους λύκους να σπαράσσουν το ποίμνιο, αντί να αρπάξει το όπλο του και να πετσοκόψει τους λύκους, άρχισε να μέμφεται τα μέλη του ποιμνίου του και να τα εγκαλεί, επειδή …….. ξέσπασαν σε απεγνωσμένα βελάσματα ! Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι !!

Με πείραξε και με εξόργισε γιατί σαν πονηρός εμποράκος που πούλησε σάπιο κρέας, προσπάθησε να εγκλωβίσει το ……. ‘’ποίμνιο’’, το κοπάδι, στη λογική ότι είναι συνυπεύθυνο που δε μύρισε εγκαίρως την αποφορά της σαπίλας! Που δεν κατανόησε εγκαίρως ότι είχε να κάνει με κοινούς πολιτικούς απατεώνες !
Η ποιμαντορική ράβδος του τον απέτρεψε από το να κατέβει στο μπόι του Μιχελογιαννάκη και να ανακράξει κι αυτός στο λαό  …….. «σκάσε και κολύμπα»!

Ακόμα περισσότερο όμως με εξόργισε το γεγονός ότι μέσα από τις ……. ‘’πατερικές του παραινέσεις’’ προωθούσε τη δόλια …… ‘’πίστη’’ στη ‘’δημοκρατία’’ των δωσίλογων, που υπερασπίζονται τη ‘’δημοκρατία’’ τους διακηρύσσοντας ότι ο λαός έχει το δικαίωμα και τη δύναμη της επιλογής !
Ένα δικαίωμα επιλογής που περνά μέσα από τους σκοτεινούς θαλάμους των εκτρωματικών εκλογικών νόμων και το ραφιναρισμένο ρετουσάρισμα των αποτελεσμάτων της Singular Logic.
 Ένα δικαίωμα που δίνεται άπαξ της τετραετίας και …….. ‘’μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου’’ ουδέν λάθος αναγνωρίζεται, για μια ολόκληρη τετραετία ! Για ένα χρονικό διάστημα ικανό να ολοκληρώσει τη γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού!

Αυτό θα πει δημοκρατία για τον κ. Ιερώνυμο, που κάνει πως δεν άκουσε ποτέ για το δικαίωμα ενός λαού να εφαρμόσει το απαράβατο καθήκον της ΑΝΑΚΛΗΤΟΤΗΤΑΣ για όλους εκείνους που τον εξαπάτησαν, αθετώντας τους λόγους τους. Ένα δικαίωμα που θα μπορεί να το ασκήσει κυριαρχικά, από την επομένη κιόλας των εκλογών!
Αν ο λαός είχε αυτό το - αυτονόητο – δικαίωμα και δεν το ασκούσε, τότε θα ήταν ελεύθερος και ο κ. Ιερώνυμος και ο κάθε Μιχελογιαννάκης ή Βαρεμένος να επικαλούνται τις ευθύνες του λαού !

Τώρα όμως που ο λαός είναι κυκλωμένος από το ζόφο της κρατικής παρανομίας, καλό είναι να σιωπούν ! Να προωθούν τις όποιες δοσοληψίες τους με αυτό το κράτος – όσο ακόμα θα του επιτρέπουν οι κατακτητές να υφίσταται ως κράτος – προς όφελος των ‘’θεάρεστων’’ συμφερόντων τους, αλλά να σιωπούν ! Γιατί τους ακούνε και κάποιοι ανώνυμοι και ταπεινοί ιερείς, πραγματικοί πατριώτες, κάποιοι Πατροκοσμάδες, που ζουν ανάμεσά μας ακόμα και σήμερα και θα τους πάρουν με τις πέτρες !

Ας ανοίξει κάποια στιγμή, ο κάθε κ. Ιερώνυμος, την ‘’ΕΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ’’, να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι(ν), το πώς έβλεπε ο σκλαβωμένος λαός, στην τουρκοκρατία, τα καμώματα πολλών προκατόχων του.
Ας ανοίξει … ‘’ΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ’’ του εθνεγέρτη Ρήγα Βελεστινλή για να μάθει τι ευαγγελιζόταν ο μεγάλος μάρτυρας του έθνους μας, ο οποίος στο άρθρο 35 του κεφαλαίου ‘’ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ’’ βροντοφώναζε πως ….. «Όταν η διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούη τα παράπονά του, το να κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του».

Για να συνεχίσει, απαντώντας στην άγνοια - ή τη δολιότητα κάποιων Ιερώνυμων - πως …. «Τα χρέη των πόλεων, πολιτειών, χωρών, και των κατά μέρος πολιτών, όπου εχρωστούντο παρθέντα προ πέντε χρόνων και εις αυτό το διάστημα επληρώνετο διάφορον (σ.σ. τόκος) εις τους δανειστάς, η παρούσα Διοίκησις τα αναιρεί και οι δανεισταί δεν έχουν να ζητούν εις το εξής, μήτε κεφάλαιον, μήτε διάφορον από τους χρεώστας, ωσάν οπού επήραν τα δάνειά των, διότι διπλώνουν τα κεφάλαια εις πέντε χρόνους»!!
     
*O Κώστας Γιαννιώτης είναι μέλος του ΕΠΑΜ

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

ΕΝΦΙΑ: Ένας παράνομος φόρος

Η πιο δίκαιη πράξη, η πιο έντιμη στάση, η πιο πατριωτική ενέργεια που μπορεί κάποιος σήμερα να πράξει είναι να μην πληρώσει κανένα φόρο. Μαζική άρνηση πληρωμής για την ανατροπή των φαύλων και των κακοποιών που λυμαίνονται την χώρα. Αυτή είναι η λύση, αυτή πρέπει να είναι η απάντηση του ελληνικού λαού. 

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Το παρόν άρθρο γράφτηκε και δημοσιοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2014, όταν πρωτοκαθιερώθηκε ο ληστρικός ΕΝΦΙΑ. Τότε ένα μεγάλο κίνημα αντίδρασης δημιουργήθηκε και συνέβαλε αποφασιστικά στη πτώση της κυβέρνησης των «σαμαροβενιζέλων» και την υφαρπαγή της ψήφου του ελληνικού λαού από την «πρώτη φορά αριστερά», που πρωτοστάτησε τότε κατά της επιβολής του φόρου, για να έλθει σήμερα ανερυθρίαστα να τον εφαρμόσει μαζί με χιλιάδες άλλα προαπαιτούμενα του 3ου μνημονίου και να μας λοιδορεί κατάμουτρα για «πενταροδεκάρες». Έτσι, με μερικές προσθήκες το άρθρο αυτό ξαναγίνεται επίκαιρο, τη στιγμή που 6 εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων καλούνται να πληρώσουν μέχρι τέλους του μήνα την πρώτη δόση, με τις συντάξεις να πετσοκόβονται, με την απελευθέρωση των πλειστηριασμών, με την επιβολή ΦΠΑ ακόμα και στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών και με τόσα άλλα, που η με «κόκκινη» προβιά κυβέρνηση ήλθε για να επιβάλει.

Θα ήταν κοινοτυπία να επαναληφθεί κι εδώ, ότι ο νέος «φόρος» ακινήτων, ο επονομαζόμενος ΕΝΦΙΑ, ήλθε στη συνέχεια και για να καταστήσει μόνιμο και πιο ολοκληρωμένο το περίφημο χαράτσι της ΔΕΗ. Δηλαδή το ΕΕΤΗΔΕ που επεβλήθη το 2011 μέσω της ΔΕΗ, υποτίθεται ως προσωρινό και έκτακτο μέτρο. Αυτό ακριβώς που μετονομάσθηκε κατόπιν σε ΕΕΤΑ, προκειμένου να παρακαμφθούν οι δικαστικές αποφάσεις που τόνιζαν τόσο την παροδικότητα του μέτρου, όσο και την πολύπλευρη αντισυνταγματικότητά του. Ωστόσο η «κεραμίδα» που έπεσε, κατακαλόκαιρο (πέρσι), στο κεφάλι των περισσοτέρων ήταν τέτοια, που είναι αδύνατο να αγνοηθεί το παλιό εκείνο γνωμικό που θέλει την επανάληψη ως μητέρα της γνώσης.

Θα ήταν χρήσιμο βέβαια να κάνουμε ταυτόχρονα μια ανακεφαλαίωση όλης της «σωτήριας» φορολόγησης που επιβλήθηκε επί δικαίων και αδίκων από το πραξικόπημα του Μαΐου του 2010 μέχρι σήμερα, παράλληλα με την καταβαράθρωση των εισοδημάτων, την τεράστια ανεργία και την εξαθλίωση ολοένα και μεγαλύτερων τμημάτων του πληθυσμού. Μια φορολογία παράλογη, χωρίς την παραμικρή ανταπόδοση. Ας μην μας παρασύρει η εικόνα της ευμάρειας που έδειχναν τα κανάλια στα μπίτς πάρτις της Μυκόνου και αλλού. Αφορά μια μικρή μειοψηφία περίπου του 20% του πληθυσμού, αυτό των κομματικών στρατών, των παραοικονομούντων και των παρασιτούντων, που ξεθάρρεψαν από την κινηματική αδράνεια των δύο τελευταίων χρόνων και πίστεψαν ότι «με εντολή Σαμαρά» (και Μέρκελ) -και τώρα Τσίπρα- μπορούν να ξεσαλώνουν πίνοντας στην «υγεία» των κορόιδων, που πολύ, μα πολύ νωρίς σκύψαν το κεφάλι και παραδόθηκαν στη μοίρα τους. Θα θύμιζα σε όλους αυτούς το «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά», αλλά ας επιστρέψουμε στο θέμα:

Άμεσοι φόροι:

α) Μείωση του αριθμού των φορολογικών συντελεστών και κατάργηση των χαμηλότερων απ’ αυτούς, με συνέπεια την ληστρική φορολογική επιβάρυνση κυρίως των χαμηλών εισοδημάτων.
β) Κατάργηση κάθε αφορολόγητου. Το μέτρο πλήττει κατά κύριο λόγο τους φτωχούς με τα χαμηλά εισοδήματα και τους άνεργους. Όμως και η επιβάρυνση των λεγόμενων «μεσαίων» δεν είναι καθόλου αμελητέα.
γ) Κατάργηση της έκπτωσης των δαπανών για υγεία αν αυτές δεν ξεπερνούν το 5% του εισοδήματος.
δ) Επιπλέον βαριά φορολόγηση για όσους φτωχούς δεν μπορούν να προσκομίσουν αποδείξεις (είναι προφανές ότι δεν έχουν αποδείξεις επειδή δεν έχουν ξοδέψει, επειδή είναι φτωχοί).
ε) Κατάργηση της έκπτωσης των δαπανών για τις στοιχειώδεις ανάγκες μιας μέσης οικογένειας, όπως για τα παιδιά, τα φροντιστήριά τους, τα ενοίκια, τους τόκους των στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας κτλ.
στ) Η αυθαίρετη επιβολή των τεκμηρίων διαβίωσης: Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες κατά κανόνα φτωχοί μεροκαματιάρηδες -και συνήθως άνεργοι- άνθρωποι που έχουν κληρονομήσει ένα σπίτι, ή το αγόρασαν με κάποιο δάνειο, που το χρωστούν ακόμα και που κάποτε αγόρασαν με δόσεις (ή τους αγόρασε η οικογένειά τους) ένα αυτοκίνητο, θεωρούνται φοροκλέπτες και ανειλικρινείς όταν δηλώνουν το πραγματικό πενιχρό τους εισόδημα και το «σύστημα» τους χρεώνει ανύπαρκτα εισοδήματα, βάσει των οποίων τους φορολογεί με εξωφρενικούς φόρους.
ζ) Φορολόγηση των αγροτών από το πρώτο ευρώ και των εκατοντάδων χιλιάδων ελευθεροεπαγγελματιών με το βαρύ χαράτσι του λεγόμενου «τέλους επιτηδεύματος». Το τέλος αυτό ανέρχεται σήμερα στα 650 ευρώ και επιβάλλεται ανεξαρτήτως εισοδήματος σε όσους έχουν μπλοκάκια. Και καλά για έναν μεγαλογιατρό, ή αρχιλογιστή, ή μεγαλοδικηγόρο, αλλά πόσοι είναι αυτοί σε σχέση με τις εκατοντάδες χιλιάδες που μαραζώνουν από την -μη καταγραφόμενη επίσης- ανεργία και την υποαπασχόληση που μαστίζει όλους τους κλάδους, αλλά και τους εκατοντάδες χιλιάδες επίσης μισθωτούς που αμείβονται με «μπλοκάκι»; Ναι αυτούς τους σύγχρονους δούλους που οι κυβερνήσεις επέβαλαν την αμοιβή με «μπλοκάκι» για να επωφελούνται οι εργοδότες των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, αλλά και με την κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος. Φόρος επιτηδεύματος λοιπόν 650 ευρώ, στον τυχερό μισθωτό που έχει ακόμα δουλειά, στον υποαπασχολούμενο, ή και στον άνεργο με το «μπλοκάκι» και το ίδιο ποσό για τον μεγαλογιατρό και τον επιχειρηματία των 500.000 και βάλε ευρώ το χρόνο εισόδημα.
η) Έκτακτη εισφορά, εισφορά «αλληλεγγύης», νέο ΛΑΦΚΑ για τους συνταξιούχους κτλ.

Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθούν δεκάδες άλλες ρυθμίσεις, όπως η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά, οι προκαταβολές φόρου για το επόμενο έτος, δηλαδή για εισοδήματα που ούτε καν γνωρίζουμε αν θα υπάρξουν, αλλά και κρυφές άλλες επιβαρύνσεις που σε συνδυασμό με τις τεράστιες φοροαπαλλαγές των «ημετέρων» μεγαλοεπιχειρηματιών, των εφοπλιστών και άλλων «ευγενών» μπαταχτσήδων καθιστούν το φορολογικό σύστημα ως το πλέον άδικο, αντικοινωνικό και εν τέλει αντιπαραγωγικό σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αλλά το κακό δεν σταματάει εδώ:

Έμμεση φορολογία:

α) Αύξηση του ΦΠΑ από 18% σε 23% και μεταφορά πολλών ειδών πρώτης ανάγκης από το χαμηλό φορολογικό συντελεστή στον υψηλότερο. Ο, υποτίθεται, χαμηλός συντελεστής ΦΠΑ -για πολύ λίγα προϊόντα πια-διαμορφώθηκε στο 13%.
β) Τουλάχιστον διπλασιασμός της φορολογίας στα τσιγάρα, τα ποτά και τα καύσιμα. Θυμίζουμε ότι σε «μια νύκτα» εκτινάχθηκε η τιμή της βενζίνης από τα 80 λεπτά το λίτρο στο 1,50 ευρώ. Βεβαίως το συνηθίσαμε κι αυτό, όπως τόσα άλλα….
γ) Η εξίσωση του φόρου πετρελαίου θέρμανσης με το φόρο του πετρελαίου κίνησης, με την θρασύτατη δικαιολογία της δήθεν «καταπολέμησης» της φοροδιαφυγής στο πετρέλαιο κίνησης. Έτσι, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι δεν έχουν (χωρίς ρεύμα και πετρέλαιο) άλλους υγιεινούς και ασφαλείς εναλλακτικούς τρόπους θέρμανσης. Πολλοί πέθαναν. Κανείς δεν τους κατέγραψε. Πολύ περισσότερο δεν καταγράφονται οι λόγοι. Η μείωση του πληθυσμού όμως είναι γεγονός σε συνδυασμό με την κατάρρευση κάθε δομής υγείας για τους πολλούς και τους φτωχότερους. Δεν είναι όμως μόνο το πόσοι πέθαναν, ή θα πεθάνουν: Το επίπεδο διαβίωσης και η υγεία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που δεν έχουν ρεύμα και πετρέλαιο στο σπίτι τους έχει ανεπανόρθωτα υποχωρήσει σε συνθήκες «τρίτου κόσμου». Ταυτόχρονα η αιθαλομίχλη έχει καταστεί μόνιμο φαινόμενο τους χειμώνες στις μεγάλες πόλεις. Ευτυχώς που οι δύο τελευταίοι χειμώνες ήσαν αρκετά ήπιοι. Αυτός όμως που έρχεται; Πόσες «παράπλευρες» απώλειες θα καταγράψουμε για το success story των Σαμαρά - Βενιζέλου και των εγχώριων και ξένων πατρώνων τους;

Ακίνητα:

Και εδώ ερχόμαστε στο επίμαχο που κινδύνεψε πέρσι να ταράξει αυγουστιάτικα τα «μπάνια του λαού» και η «εντολή Σαμαρά» δεν φαίνεται να θεράπευσε το πρόβλημα, ούτε τώρα η «εντολή» Τσίπρα το μπορεί. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Έγκαιρα είχαμε προειδοποιήσει, ότι η πολιτική της λεγόμενης εσωτερικής υποτίμησης είχε σαν τελικό σκοπό και στόχο τη ρευστοποίηση και την εκποίηση στις χαμηλότερες δυνατές τιμές, ακόμα και δωρεάν, κάθε περιουσιακού στοιχείου στον χώρο της πάλαι ποτέ ελληνικής επικράτειας. Οι διεθνείς γύπες και τα εγχώρια κοράκια για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι το «οικόπεδο» καθαρό από κάθε δέσμευση, ή εμπράγματο δικαίωμα. Και επειδή ισχύει πάντα στο real estate τα «υπερκείμενα» να ανήκουν στα «υποκείμενα» και αντιστρόφως, η ρευστοποίηση κάθε περιουσιακού στοιχείου, τόσο δημόσιου, όσο και κυρίως ιδιωτικού είναι εκ των «ων ουκ άνευ» για την επιτυχή ολοκλήρωση της «δουλειάς».

Για τη δημόσια περιουσία τα πράγματα είναι λίγο-πολύ γνωστά. Το περίφημο ΤΑΙΠΕΔ ανέλαβε να κάνει τη «βρώμικη» δουλειά. Ενέργεια, λιμάνια, αεροδρόμια, τα πάντα όλα στο σφυρί!

Για την ιδιωτική ακίνητη περιουσία όμως τα πράγματα είναι λίγο πιο δύσκολα. Χρειάζονται σταδιακές «χειρουργικού» τύπου παρεμβάσεις, ώστε οι Έλληνες κάτοχοι ακίνητης περιουσίας να βρεθούν, χωρίς καν να το καταλάβουν, ξεσπιτωμένοι, χωρίς στον ήλιο μοίρα, έρμαια του κάθε επιτήδειου γκάνγκστερ φοράει γραβάτα και παριστάνει τον μεγαλοτραπεζίτη, ή τον επιχειρηματία (Εξ άλλου πάντα οι μαφιόζοι είχαν ιδιαίτερη ροπή στην υπερπολυτέλεια και την επιδειξιομανία).

Έτσι, προχωρήσανε στην πρώτη φάση του σχεδίου. Εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, χτυπημένα αλύπητα από την φτωχοποίηση και την ανεργία που προκαλεί η εσωτερική υποτίμηση, αδυνατούσαν πλέον να εκπληρώσουν υποχρεώσεις που δημιούργησαν στο παρελθόν για να αποκτήσουν ιδιόκτητη κατοικία, παίρνοντας στεγαστικά δάνεια. Έτσι μπήκε στην καθημερινή ορολογία ο όρος «κόκκινα» δάνεια και οι εκβιαστικές πρακτικές των τραπεζών, οι καθημερινοί πλειστηριασμοί και τώρα η πλήρης απελευθέρωσή τους κτλ.

Αλλά αυτό βεβαίως δεν στάθηκε αρκετό, αφού σε κάθε έναν που είχε πάρει δάνειο και αδυνατούσε να το αποπληρώνει, αντιστοιχούσε και κάποιος που, είτε δεν είχε δάνειο, είτε είχε προλάβει να το αποπληρώσει, είτε κατάφερνε, ή καταφέρνει ακόμα, να πληρώνει τις δόσεις, τρώγοντας από τα «έτοιμα», ή ό,τι απέμεινε από αυτά. Από την άλλη, υπήρξαν αναχώματα στις αρπακτικές διαθέσεις των τραπεζών, όπως ευνοϊκές για τους δανειολήπτες δικαστικές αποφάσεις. Ακόμα και ο νόμος «Κατσέλη», μολονότι έγινε για να «χρυσωθεί το χάπι», λειτούργησε και λειτουργεί εν μέρει προστατευτικά για τις εκτεθειμένες περιουσίες των πολιτών, που καμιά δεξιά κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να επιχειρήσει την κατάργησή του.

Έτσι, το σχέδιο ανέλαβαν να το ολοκληρώσουν οι τσανακογλείφτες της «αριστερής» κυβέρνησης και η εφορία ελεγχόμενη μέσω της «ανεξάρτητης» Γενικής γραμματείας Εσόδων κατ’ ευθείαν από τους δανειστές.

Με τον ΦΑΠ (φόρο ακίνητης περιουσίας), που είχε επιβληθεί παλαιότερα, δεν μπορούσε να γίνει «σωστή» δουλειά, αφού περιελάμβανε μεγάλα αφορολόγητα ποσά και ουσιαστικά απάλλασσε την μικροϊδιοκτησία. Έτσι επεβλήθη το χαράτσι της ΔΕΗ. Βλέπετε, η μαφία είτε στη διεθνή, είτε στην εγχώρια εκδοχή της, διαθέτει φαντασία.

Αφού μάλιστα και τα τρία κόμματα του δωσιλογισμού (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) «έσκιζαν τα ιμάτιά τους» πριν τις εκλογές του 2012 ότι θα καταργήσουν το χαράτσι, ως άδικο και εν πάσει περιπτώσει έκτακτο μέτρο, για να θολώσουν τα νερά και να υφαρπάξουν την ψήφο των αφελών, αμέσως μετά τις εκλογές, πέταξαν τις υποσχέσεις στο καλάθι των αχρήστων και διατήρησαν τον ληστρικό φόρο μετονομάζοντάς τον σε ΕΕΤΑ.

Όμως το χαράτσι είτε ως ΕΕΤΗΔΕ, είτε μετέπειτα ως ΕΕΤΑ είχε ένα πρόβλημα. Ως εισπραττόμενο μέσω των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος, έδωσε σε πολλούς την ευκαιρία να μην το πληρώνουν, αφού με δικαστικές αποφάσεις η ΔΕΗ δεν μπορούσε να κόψει το ρεύμα σε αυτούς που πλήρωναν το τμήμα του λογαριασμού που αφορούσε στην ίδια. Επίσης και το κυριότερο, αφορούσε μόνο στους ηλεκτροδοτούμενους χώρους. Δηλαδή έμεναν στο φορολογικό απυρόβλητο, τμήματα ακινήτων ή πολλά ολόκληρα ακίνητα που δεν ηλεκτροδοτούνταν, ενώ εξαιρούνταν επίσης, η γη, οικόπεδα και αγροί. Έτσι εφευρέθηκε ο πρωτοφανής παγκοσμίως ΕΝΦΙΑ.

Ποια όμως είναι τα χαρακτηριστικά του ΕΝΦΙΑ που τον καθιστούν ληστρικό της ιδιωτικής περιουσίας των πολιτών και κυρίως των φτωχότερων εξ αυτών;

Πρώτον, δεν φορολογείται εισόδημα, ή οποιουδήποτε τύπου πρόσοδος, αλλά κάθε είδους εμπράγματο δικαίωμα, ανεξάρτητα αν αυτό το δικαίωμα αποφέρει εισόδημα, ή όχι.

Δεύτερον, δεν υπάρχει κανενός είδους αφορολόγητο. Ακόμα και ένα τετραγωνικό μέτρο κτίσματος, ή γης φορολογείται.

Τρίτον, δεν λαμβάνεται καθόλου υπ' όψη η φοροδοτική ικανότητα του οφειλέτη, εφ' όσον και οι υποτιθέμενες απαλλαγές, ή μειώσεις του φόρου για τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα είναι κυριολεκτικά για γέλια, αφού πρέπει να συντρέχουν συσωρευτικά διάφορες προϋποθέσεις, που δύσκολα μπορεί να τις συγκεντρώσει κάποιος (εισόδημα μικρότερο των 9.000 ευρώ, συνολική ακίνητη περιουσία κάτω των 150 τ.μ., καμία άλλη φορολογική οφειλή, ή οφειλή σε ασφαλιστικό ταμείο κτλ). Ειδικά για συνολική ακίνητη περιουσία κάτω των 150 τ.μ. σημαίνει ότι κάποιος που έχει στην ιδιοκτησία του ένα διαμέρισμα 80 τ.μ. και ένα χωράφι ξεχασμένο στο χωριό του παππού του, επιφανείας ενός στρέμματος εξαιρείται οποιασδήποτε απαλλαγής, ή μείωσης, αφού η συνολική του περιουσία ξεπερνά κατά πολύ τα 150 τ.μ.. Πολύ περισσότερο αν έχει κληρονομήσει και ένα παλιό σπίτι στο χωριό, έστω κι αν το τελευταίο είναι ερείπιο.

Και εδώ ας μην βαυκαλίζονται κάποιοι με φληναφήματα, ότι δήθεν οι συντελεστές είναι χαμηλοί, ή σε μια δεύτερη φάση μπορεί να χαμηλώσουν κι άλλο. Γιατί όπως μπορεί να χαμηλώσουν το ίδιο εύκολα μπορεί και να αυξηθούν, όταν και όπως αυτοί θελήσουν. Το ζήτημα ήταν να υπάρξει ο μηχανισμός εκπλειστηρίασης και ο μηχανισμός φτιάχτηκε κι άρχισε να λειτουργεί, θέτοντας τους πάντες στην ομηρεία του οφειλέτη. Το πότε και αν θα «φουλάρει» παρασύροντας τους πάντες και τα πάντα, καθαρίζοντας από τους «παρείσακτους» κατοίκους της το οικόπεδο «Ελλάδα», αυτοί θα το καθορίσουν, εκτός κι αν υπάρξει επιτέλους αντίδραση.

Τέταρτον, πληρώνουν οι πάντες, είτε έχουν πλήρη κυριότητα, είτε επικαρπία, είτε μόνο ψιλή κυριότητα. Δηλαδή, ένα παιδί που του έκαναν οι γονείς του γονική παροχή την ψιλή κυριότητα για ένα σπίτι, ή κάποιο άλλο ακίνητο, με τον ΕΝΦΙΑ καθίσταται οφειλέτης στην εφορία.

Τώρα όλοι οι φτωχοί μικροϊδιοκτήτες, που γύρευε με τι κόπους των ιδίων, ή των γονιών τους κατόρθωσαν να έχουν ένα σπίτι, ή εν πάσει περιπτώσει μια μικρή ιδιοκτησία, καθίστανται όμηροι ενός αδηφάγου συστήματος, το οποίο με τη ληστρική αυτή φορολόγηση θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια, άλλους πιο άμεσα, άλλους πιο αργά, στο να χάσουν αυτήν την περιουσία. Τελικά δεν ήταν οι κομμουνιστές που θα μας έπαιρναν τα σπίτια, αλλά κατ’ αρχήν οι λεγόμενοι προστάτες μας από τον κομμουνιστικό κίνδυνο, για να αποδειχθούν τελικά πραγματικοί νταβατζήδες και κακοποιοί του κοινού ποινικού δικαίου και τώρα αφού αυτοί με την πρασινομπλέ «προβιά» δεν τα κατάφεραν ήλθαν οι αληθινοί οικονομικοί δολοφόνοι. Ήλθαν οι «ροζουλί» φασίστες, οι ιδεοληπτικοί εθνομηδενιστές και οι γενοκτόνοι, εγκληματίες πολέμου σε καιρό δήθεν ειρήνης. Οι γενίτσαροι «μιχαλολιάκοι», τα ανθρωπόμορφα κτήνη, οι λύκοι κρυμμένοι κάτω από τη «κόκκινη» προβιά μιας δήθεν αριστεράς να ολοκληρώσουν το κακό!

Αυτοί, με περισσή αναίδεια τον βάφτισαν φόρο, μόνο που στην ουσία δεν είναι φόρος, αλλά ένα «οιωνοί στεγαστικό δάνειο»!! (για να δανειστώ, με τη σειρά μου τον επιτυχή ορισμό που έδωσε κάποιος φίλος). Ένα στεγαστικό «δάνειο» που ουδέποτε συνήφθη, γιατί ουδέποτε υπήρξε η ανάγκη να συναφθεί, αλλά επιβάλλεται στον καθένα από εμάς με γκανγκστερικό τρόπο από κυβερνήτες που λειτουργούν ως οι «νονοί» της νύχτας.

Έτσι γίναμε όλοι οφειλέτες για ένα «δάνειο» που ποτέ μας δεν λάβαμε. Και θα το πληρώνουμε μέχρι να χάσουμε, ή να αναγκαστούμε να «σκοτώσουμε» για ένα ξεροκόμματο το όποιο ακίνητο έχουμε στη διάθεσή μας.

Γιατί θέλει δεν θέλει κάποιος, με όλα τα φορολογικά βάρη που προκύπτουν, από τον φόρο εισοδήματος μέχρι τον ΕΝΦΙΑ, ένα 400σάρι περίπου (λίγο πάνω, λίγο κάτω), το μήνα οφειλή στην εφορία θα το έχει. Δεν τα έχει; Πάει το ακίνητο. Κατάσχεση, αργά, ή γρήγορα. Και στην προκειμένη περίπτωση δεν λειτουργεί ο νόμος «Κατσέλη» για προστασία της πρώτης κατοικίας, που καταργείται κι αυτός! Αν η κατάσχεση γίνει από το Δημόσιο, τετέλεσθαι! Και μην βιαστεί να πει κάποιος «δεν βαριέσαι, τα έχω και τα δίνω», γιατί έτσι αποδεικνύει πόσο βλάκας είναι. Γιατί μπορεί κάποιος να τα έχει τώρα, αύριο θα τα έχει; Τα παιδιά του; Ωστόσο υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να απαντήσει ο ίδιος: Η επιβολή ενοικίου, έστω και με τη μορφή φορολόγησης, καταργεί στην πράξη την ιδιοκτησία, ναι, ή όχι;

Τα πράγματα βεβαίως γίνονται πιο σοβαρά, όταν υπάρχει ταυτόχρονα και δάνειο προς τη τράπεζα. Ακόμα κι αν κάποιος έχει ενταχθεί στο Νόμο «Κατσέλη» δεν προστατεύεται. Ή βγαίνει κατ’ ευθείαν στο σφυρί και αμέσως από το εκπλειστηρίασμα πληρώνονται, αφού κρατήσει το δημόσιο τα δικά του, και στη συνέχεια οι τράπεζες, ή αν προσφύγει στη δικαιοσύνη και περιμένοντας την εκδίκαση, οι προσαυξήσεις μαζί με τους επόμενους φόρους θα φθάσουν σε απίστευτα υψηλά ποσά. Σε αυτήν την περίπτωση τι γίνεται; Θα υπάρξει ρύθμιση; Ας πούμε σε 48 δόσεις; Με τι επιτόκιο; Μα μόνο τη στιγμή που θα τελειώνουν οι πρώτες 48 δόσεις για το 2015, θα έχουν προστεθεί οι φόροι άλλων τεσσάρων ετών. Με αυτούς τι γίνεται; Πάλι ρύθμιση;

Να γιατί ο εγκλωβισμός πλέον είναι τέλειος και πολύ λίγοι θα έχουν τελικά τη δυνατότητα διαφυγής. Οι υπόλοιποι καλά θα κάνουν να πάρουν τα βουνά και να ψάξουν για σπηλιές, ή επιτέλους να αρνηθούν έμπρακτα να πληρώσουν.

Ας το πάρει και τελευταίος εύπιστος απόφαση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Μόνο η ολική ανατροπή του κατοχικού καθεστώτος είναι η λύση. Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί παρά μόνο με μαζική αντίσταση.

Η πιο δίκαιη πράξη, η πιο έντιμη στάση, η πιο πατριωτική ενέργεια που μπορεί κάποιος σήμερα να πράξει είναι να μην πληρώσει κανένα φόρο. Μαζική άρνηση πληρωμής για την ανατροπή των φαύλων και των κακοποιών που λυμαίνονται την χώρα. Αυτή είναι η λύση, αυτή πρέπει να είναι η απάντηση του ελληνικού λαού. Για όσο υπάρχει ακόμα καιρός!


Δημοσιεύτηκε από τον χρήστη

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

ΟΙ «ΥΠΗΡΕΤΕΣ» ΕΝΟΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥ



                    

Του Νίκου Καραβέλου 
 Δικηγόρου-Συγγραφέα

 Η κοινοπραξία «Τσίπρα, Φλαμπουράρη, Δραγασάκη και Συντροφία», είχε, επιτέλους, την πρώτη της διπλωματική επιτυχία. Το τραπέζωμα του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολλάντ.
       

 Η πρώτη «αριστερή» κυβέρνηση του προτεκτοράτου μετά από τόσους μήνες διπλωματικής αφλογιστίας, αξιώθηκε, επιτέλους, να υποδεχθεί τον κύριο Francois Gerard Georges Nicolas Hollande. Τι μέγεθος ! Αντιστρόφως ανάλογο του μήκους του ονοματεπωνύμου του. Τι να κάνουμε ; Αυτόν είχαμε, αυτόν υποδεχθήκαμε.
      


 Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, σαν κάθε μαγαζάτορας που ξεχνάει τα κεσάτια του, άφησε πίσω την κακοτυχιά, την πολιτική και οικονομική απραξία και αναδουλειά και όρμησε να εξυπηρετήσει τον πρώτο πελάτη. Και τι πελάτη ! Τον υψηλό κοντόθωρο διοπτροφόρο «εραστή με την κάσκα», τον αποκατινό των Αμερικανών, τον κυρ Φραγκίσκο Γεράρδο Γιωργάκη Νικολάκη Ολλάντ, τον πρόεδρο της πάλαι ποτέ κραταιάς Γαλλίας, τον νέο Βοναπάρτη, τον νέο Νταβού, τον νέο Μυρά.
       

 Δεν πρόκειται περί διπλωματικής αβροφροσύνης. Ούτε αποτελεί συνηθισμένη και αναγκαία περιποίηση τιμής σε κάποιον υψηλό γεωπολιτικό παίκτη. Ούτε, βεβαίως, πρόκειται περί του στοιχειώδους αντίδωρου προς κάποιο πρόσωπο με μεγάλη προσφορά έναντι της χώρας μας. Εδώ πρόκειται για συμβολισμό δουλοπρέπειας, την οποία έκπαλαι συνηθίζουν να εκδηλώνουν Έλληνες πολιτικοί ηγέτες προς ξένους, που παριστάνουν τους σπουδαίους. Οι νέοι ηγέτες μας απέδωσαν τα δέοντα προς τον κ. Ολλάντ, ως υποτελείς προς τον υψηλό υποτελή της Αμερικής. Τι χάλι ! πάνω σε κόκκινο χαλί.
        

Ο άνδρας που υποδεχθήκαμε αυτοπροσδιορίζεται ως μεγάλος γεωπολιτικός παίκτης. Δύο μόλις χρόνια μετά την ανάληψη της προεδρίας, πραγματοποίησε τέσσερις αιματηρές εκστρατείες κατά της Αφρικής, πιστός στο δόγμα της υπόγειας ανάμιξης, γνωστό ως  «Francafrique», όπως κυνικά το εξέφρασε ο πρώην υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας Ουμπέρτος Μπεντρίν (Humbert Bedrine) : «Η Γαλλία είναι η μόνη χώρα που δεν εγκατέλειψε την Αφρική μετά την ανεξαρτησία των αποικιών. Παραμείναμε ως εγγυητές της ασφάλειας». Εννοείται της ασφάλειας της Γαλλίας και μέσω αυτής της Δύσης, όπως διευθύνεται και χειραγωγείται από τις Η.Π.Α.
       

 Πιστή στα δόγματά της η Γαλλία δεν εγκατέλειψε ούτε την Ελλάδα. Ούτε τότε στη Σύνοδο Κορυφής, όταν οι εταίροι κλωτσούσαν τον κ. Τσίπρα σαν άδειο μπουκάλι, ούτε και τώρα. Γι’ αυτό ήρθε, πάτησε το κόκκινο χαλί και απήλθε, αφού έταξε στους ιθαγενείς κολοκύθια με τη ρίγανη. Και τούτοι, γοητευμένοι, χωρίς γραβάτες, τον άκουγαν να φλυαρεί ανοήτως εντός του Κοινοβουλίου, εντός του οποίου συνυπάρχουν από παλιά εν αρμονία η ρητορεία με την αμορφωσιά.
       

 Και τι δεν είπε ο μουστερής ! Έταξε χάντρες για την οικονομία, χαϊμαλιά για την παιδεία και άλλα πολλά, ακολουθούμενος από πιστούς μανδαρίνους παπατζήδες των Παρισίων. Με πόθο να βοηθήσει κι αυτός το προτεκτοράτο, αρπάζοντας ό,τι περίσσεψε απ’ τις τίγρεις και τα λιοντάρια.
       

 Ο πρόεδρος της Γαλλίας. Της χώρας του φωτός, της μεγάλης δημοκρατίας, του πολιτικού καιροσκοπισμού, της στυγνής αποικιοκρατίας. Της άγριας εκμετάλλευσης της δυστυχίας των ανθρώπων και των χωρών.
        

Ο Γάλλος πολιτικός Delcasse σε λόγο του στη Βουλή ζητώντας πιστώσεις για την κατασκευή δρόμων, σιδηροδρόμων κλπ, έλεγε τούτα τα αποκαλυπτικά : «Τη μέρα που ένας δρόμος, είτε σιδηροδρομικός, είτε ανάμικτα σιδηροδρομικός και ποτάμιος, θα συναντήσει ένα σημείο της ακτής της Σενεγάλης ή τη γαλλική Γουινέα σ’ ένα σημείο του Νίγηρα, εκείνη ακριβώς τη μέρα θα έχετε καταστήσει αδύνατη κάθε εξέγερση».
       

 Ο κ. Ολλάντ μίλησε για συνεργασία και στον τομέα της παιδείας. Ας ακούσουμε, όμως, πώς αντιλαμβανόταν την έννοια της παιδείας στις αποικίες ένας πολιτικός του πρόγονος, ο Α. Σαρρώ (A. Sarrault). Σε μία υπουργική του εγκύκλιο του 1920 έγραφε : «Η παιδεία έχει ως προορισμό καταρχήν να βελτιώνει πλατιά την αξία της αποικιακής παραγωγής. Οφείλει έπειτα να ξεχωρίσει και να προβάλει τους εκλεκτούς συνεργάτες, τους επιστάτες και υπαλλήλους της διεύθυνσης … Η παιδεία που θα απλώνεται μεθοδικά πρέπει να προετοιμάζει τα ντόπια από ιθαγενείς στελέχη για τις δημόσιες υπηρεσίες που βαραίνουν πολύ λιγότερο στον αποικιακό μας πολιτισμό. Πρέπει, επίσης, να προετοιμάζει για τον ρόλο τους τους αρχηγούς των ιθαγενών, τους οποίους θα χρησιμοποιούμε σαν ενδιάμεσους ανάμεσα σε μας και τον πληθυσμό..». Κι ακόμα : «Πρέπει να ξαναθέσουμε το ερώτημα : για τι και για ποιον οι δρόμοι, οι σιδηρόδρομοι, τα λιμάνια, οι υπηρεσίες υγιεινής, τα σχολεία; 

Φωτισμένη καλύτερα από δω και μπρος η Γαλλία, θα ζητήσει από τις αποικίες και τα προτεκτοράτα της ανθρώπους για τον στρατό της, χρήμα για να ελαφρώσει τα βάρη του προϋπολογισμού της, ύλες και προϊόντα για τη βιομηχανία της, για το εμπόριό της, για την εκβιομηχάνισή της, για τις ανταλλαγές της». (1) 
      

  Να για ποιον οι δρόμοι, τα λιμάνια, η υγιεινή και τα σχολεία !
        Αυτήν την αντίληψη είχαν και θα έχουν πάντα οι αποικιοκράτες.
        Την ίδια ακριβώς αντίληψη εκφράζει με τις «χάντρες» και τα «γυαλάκια» του και σήμερα ο κ. Ολλάντ.
     

   Σ’ αυτή τη νέα στυγνή αποικιοκρατική αντίληψη ενός υποτακτικού κάποιου ισχυρότερου αποικιοκράτη, οι δικοί μας, ως κοινοί υπηρέτες, έστρωσαν το κόκκινο χαλί της πατρίδας μας. 


(1) Ζακ Αρνώ, Η αποικιοκρατία στο εδώλιο (PROCES DU COLONIALISME) με χαιρετισμό Νίκου Καζαντζάκη

Υπάρχει Σύνταγμα ;;;




Του Αντώνη Παπαντωνίου
Είναι ένα εύλογο ερώτημα από την απάντηση στο οποίο θα μπορέσουμε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας όσον αφορά την κατάσταση εκχυδαϊσμού της Πολιτικής και Ηθικής αλλά και Φυσικής εξόντωσης των Ελλήνων.
Αν ανατρέξουμε στην Ιστορία θα δούμε ότι βγαίνοντας οι Λαοί από την Φεουδαρχία επιχείρησαν να διαμορφώσουν Κανόνες Ζωής με τούς οποίους αφ ενός μεν να υπάρχει μια Κεντρική Διοίκηση που να συντονίζει και να διασφαλίζει την ομαλή εξέλιξη και λειτουργία της Κοινωνίας αφ ετέρου δε να διασφαλίζονται τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το περιεχόμενό τους, π.χ. Πολιτικό, Οικονομικό, Εργασιακό, Κοινωνικό κ.λ.π.
 

Όλα αυτά άρχισαν από τότε να καταγράφονται και να δημιουργούν ένα Συμβόλαιο μεταξύ των Πολιτών και της Πολιτείας σαν θεσμό.
Χρήσιμο είναι στο σημείο αυτό να ορίσουμε το περιεχόμενο της έννοιας Πολίτης και Πολιτεία (Κράτος).
 

"Πολίτης λοιπόν είναι το υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων σαν Μέλος μιάς ορισμένης Πολιτείας".
 

"Πολιτεία είναι μια Ανθρώπινη συνένωση που λειτουργεί οργανικά και κυριαρχικά, για την εκπλήρωση ορισμένου σκοπού. Το Πολίτευμα μιας Πολιτείας η Κράτους κανονίζει το είδος της Κυβέρνησης, ορίζει τη θέση του ατόμου στην Πολιτεία, τα Ανώτερα Όργανά της και τις σχέσεις αυτών (των Οργάνων) προς τα άτομα.
Η παρακολούθηση των Κοινωνικών απαιτήσεων και η ικανοποίηση, κατά το δυνατόν, αυτών αποτελούν τα εχέγγυα κανονικού και σταθερού βίου.
 

Αντίθετα η αδιαφορία των Κυβερνητών στις απαιτήσεις αυτές και συνεπώς η παρεμπόδιση της εξέλιξης μιας Πολιτείας προκαλεί την έμπρακτη αντίδραση αυτών (των Πολιτών) κατά της Πολιτείας, προκαλεί την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ κατά των Κυβερνητών και με τον τρόπο αυτόν επιχειρείται δια της βίας η προσαρμογή της Πολιτείας και πιο συγκεκριμένα του Πολιτεύματος προς τις απαιτήσεις του Πολιτισμού!! (Βλέπε Χρήστος Σγουρίτσας ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ-ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΝ, Εκδόσεις ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ1925).
 
Αυτά έγραφε και δίδασκε ένας από τούς Κορυφαίους Καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου πριν από 90 χρόνια και που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με έναν από τούς σύγχρονους που λέγεται Προκόπης Παυλόπουλος, κοινώς Πάκης, που σε Ραδιοφωνική Συνέντευξη στον Ρ/Φ Σταθμό ΣΚΑΪ 103,3 στην Εκπομπή "ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ" και στον Δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Λαβίθη, το 2012, όντας 'Υπουργός  Εσωτερικών, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δήλωσε ότι: "Ναι παραβιάσαμε το Σύνταγμα για να το σώσουμε"!!!
 

Και βέβαια λίγο αργότερα επιβραβεύτηκε και ψηφίστηκε σαν 'Πρόεδρος της Δημοκρατίας !!!
Η Ηθική και όχι μόνον κατάπτωση στο απώγειό της!

 
Την σύγκριση αυτή την κάναμε για να κατανοήσουμε το γιατί εδώ και πέντε και πλέον χρόνια ζούμε σε ένα περιβάλλον εξαθλίωσης των Πολιτών που σταδιακά βαθαίνει και έχει πλέον από μακρού χρόνου περιβληθεί τα χαρακτηριστικά της ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ, σύμφωνα με το Ψήφισμα του Ο.Η.Ε. 1948/1949 που έγινε και Νόμος του Κράτους το 1954 με τον Νόμο 3091!
 
Αλλά και αυτό πλέον το Σύνταγμα το τελευταίο που κάποτε είχαμε, έστω και αυτό, έχει οριστικά και ουσιαστικά καταλυθεί και μάλιστα και Τυπικά από το πρόσφατο Τρίτο Μνημόνιο που υπέγραψε η παρούσα "Κυβέρνηση" και μάλιστα όχι απλά της Αριστεράς αλλά και της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, και αυτό γιατί πλέον η Ελλάδα από τις 14-8-2015 έπαψε να υπάρχει σαν Πολιτεία(Κράτος) γιατί παραιτήθηκε και από την Νομική της Προσωπικότητα....
 

Είναι πλέον ένα Προτεκτοράτο των Δανειστών...
Και επειδή ενδεχομένως κάποιος αναγνώστης να θεωρήσει ότι υπερβάλλω παρακαλώ να διαβάσει τον Νόμο 4336/14-8-2015/Φ.Ε.Κ.94Α, όπου στην ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ Γ (ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΡΥΘΜΙΣΕΩΝ), ορίζεται ότι: 

"Η "Κυβέρνηση" δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου Συνεννόησης, πριν από την οριστικοποίηση και την Νομική τους έγκριση!!!!!
 
Δηλαδή αυτό που ξέραμε σαν Κοινοβούλιο είναι πλέον και επισήμως "ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ" διότι δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίσει "Κυριαρχικά", όπως είπαμε στην αρχή, αλλά μόνον ύστερα από την έγκριση τρίτων. Συνεπώς δεν υπάρχουμε πλέον σαν ανεξάρτητη Νομική Οντότητα, δηλαδή σαν Κράτος!Απόρροια λοιπόν όλων των πιο πάνω είναι ότι θα είμαστε απλώς ένας αποδέκτης υποχρεώσεων με εξαφάνιση κάθε δικαιώματός μας, πλην εκείνων που, ίσως από μεγαθυμία, μας παραχωρηθούν από τούς επιβήτορές μας.
 
Μην ψάχνουμε λοιπόν για τις περικοπές σε Μισθούς και Συντάξεις, σε εξαφάνιση παροχών Υγείας-Παιδείας-Πρόνοιας. Μην ξαφνιαζόμαστε με την Φοροληστεία που μας επιβάλλεται, τις Κατασχέσεις και τούς Αναγκαστικούς Πλειστηριασμούς των περιουσιακών μας στοιχείων και γενικότερα μην ξαφνιαζόμαστε όταν ακούμε ότι δεν έχουμε πλέον Πατρίδα. Γιατί ο στόχος και το ζητούμενο ήταν από την αρχή το ΟΙΚΟΠΕΔΟ!!!!
 
Τελειώνοντας θα ήθελα να γυρίσω πίσω στον Καθηγητή Χρήστο Σγουρίτσα και να ξαναδιαβάσουμε ότι: "Αντίθετα η αδιαφορία των Κυβερνητών, στις απαιτήσεις αυτές και συνεπώς η παρεμπόδιση της εξέλιξης μιας Πολιτείας, προκαλεί την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ κατά των Κυβερνητών και με τον τρόπο αυτό επιχειρείται δια της βίας, η προσαρμογή της Πολιτείας και πιο συγκεκριμένα του Πολιτεύματος προς τις απαιτήσεις του Πολιτισμού"!!!
 
Φίλοι μου ήρθε η ώρα να πάρουμε τις αποφάσεις μας που θα είναι αποφάσεις Ζωής!!
 

ΕΜΕΙΣ ΤΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΕΙ!!!
ΕΣΕΙΣ;;;;;;;;;


Ο Αντώνης Παπαντωνίου, Υποναύαρχος Λ.Σ. (ε.α.)-Νομικός, είναι μέλος του Ε.ΠΑ.Μ.

Το «πείραμα» πέτυχε: η Σουηδία καθιερώνει την εξάωρη εργασία


186367-souidiawrario

Ήταν Απρίλιος του 2014 όταν αξιωματούχοι στον δήμο του Γκέτεμποργκ, της δεύτερης μεγαλύτερης σε πληθυσμό πόλης στη Σουηδία, ανακοίνωναν για πρώτη φορά την εφαρμογή ενός εξάωρου ημερησίου προγράμματος εργασίας για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα. 

(Επιμέλεια – Νοηματική απόδοση: Χρήστος Θ. Παναγόπουλος)

Ο στόχος: η βελτίωση της πνευματικής και σωματικής υγείας των εργαζομένων, μέσω της αλλαγής του εργασιακού παραδείγματος. Το πιλοτικό πρόγραμμα θα επέτρεπε ουσιαστικά στους υπαλλήλους, να περνούν περισσότερο χρόνο με τα αγαπημένα τους πρόσωπα και να ξεκουράζονται, ώστε να αυξάνουν την παραγωγικότητά τους κατά την εργασία τους.

«Ελπίζουμε ότι με αυτό τον τρόπο τα μέλη του υπαλληλικού προσωπικού θα παίρνουν λιγότερες ημέρες αναρρωτικής αδείας και θα νιώθουν καλύτερα τόσο πνευματικά όσο και σωματικά, δουλεύοντας καθημερινά σε χαμηλότερη συχνότητα», δήλωνε σε συνέντευξή του πριν από έναν χρόνο ο αντιδήμαρχος του Γκέτεμποργκ Ματς Πίλχεμ. Κι όπως αποδείχθηκε, αυτό που ξεκίνησε ως πείραμα, άρχισε να αποδίδει καρπούς.

Μέσα σε έναν χρόνο από την εφαρμογή του πιλοτικού προγράμματος εξάωρης εργασίας στο Γκέτεμποργκ, το πείραμα άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλές και να υιοθετείται σταδιακά σε ολόκληρη τη χώρα.

Ήδη η εφαρμογή του έχει ξεκινήσει σε έναν οίκο ευγηρίας του Γκέτεμποργκ αλλά και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της πόλης Σαχγκένσκα. Την ίδια στιγμή, επιχειρήσεις ακόμη και στον ιδιωτικό τομέα έχουν ήδη συμφωνήσει να δοκιμάσουν το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Προφανώς, δείχνουν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι από το πώς πηγαίνουν τα πράγματα.

Η Filimundus, μια εταιρεία δημιουργίας εφαρμογών και παιχνιδιών για κινητά τηλέφωνα με έδρα τη Στοκχόλμη, ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο το πρόγραμμα εξάωρης εργασίας. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Λίνους Φελντ υπογραμμίζει, ότι μετά την αλλαγή του προγράμματος, οι υπάλληλοι άρχισαν να βελτιώνουν τις επιδόσεις τους σε επίπεδο εργασίας και έγιναν πιο αποτελεσματικοί.

«Η εντύπωσή μου είναι ότι μπορούμε πλέον να εστιάσουμε πιο έντονα στη δουλειά που πρέπει να γίνει και να έχουμε την αντοχή, ώστε να τη διεκπεραιώσουμε και πάλι να έχουμε αρκετά αποθέματα ενέργειας, φεύγοντας από το γραφείο», επισημαίνει ο Φελντ.

«Πιστεύω ότι η οκτάωρη εργασία δεν είναι τελικά τόσο αποτελεσματική, όπως θα πίστευε κανείς. Το να παραμένεις προσηλωμένος σε μια συγκεκριμένη εργασία για 8 ώρες αποτελεί μια τεράστια πρόκληση», προσθέτει ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην περιοδική έκδοση Science Alert.

Μια άλλη startup επιχείρηση νέων τεχνολογιών, η Brath, ξεκίνησε την εφαρμογή του προγράμματος εξάωρης εργασίας πριν από περίπου τρία χρόνια. Μάλιστα, έχουν αποφασίσει να το διατηρήσουν, επομένως θα μπορούσε κάποιος να συμπεράνει πως τα πράγματα μάλλον πάνε καλά και πως το σύστημα δουλεύει.

« Πιστεύουμε ότι κανένας δεν μπορεί να είναι δημιουργικός και παραγωγικός, δουλεύοντας 8 ώρες συνεχόμενα. 6 ώρες είναι ένα πιο λογικό χρονικό διάστημα», εξηγεί η εταιρεία υπερασπιζόμενη την υιοθέτηση του εξάωρου προγράμματος εργασίας.

Τώρα πλέον όλοι θέλουν να μετακομίσουν στη Σουηδία

Κι ενώ είναι αληθές, ότι το πρόγραμμα εξάωρης εργασίας κερδίζει σταθερά ολοένα και μεγαλύτερο έδαφος στη Σουηδία, θα πρέπει όλοι να έχουμε κατά νου ορισμένα πράγματα, προτού αποφασίσουμε να πακετάρουμε τα υπάρχοντά μας και πάμε να ζήσουμε εκεί.

Καταρχάς, όσο κι αν το πρόγραμμα φαίνεται δημοφιλές, δεν αποτελεί ακόμη νόρμα στη Σουηδία. Για να το θέσουμε αλλιώς, υπάρχουν ακόμα πάρα πολλοί άνθρωποι που εργάζονται καθημερινά οκτάωρο ή και παραπάνω.

Ωστόσο, το να δουλεύεις μόνον έξι ώρες καθημερινά υποκρύπτει μια σημαντική λεπτομέρεια: αφού, λοιπόν, το όλο ζήτημα είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, οι εταιρείες απαιτούν από τους εργαζόμενους να δουλεύουν καθ’ όλες αυτές τις έξι ώρες. Επομένως, όχι Facebook, ούτε Twitter, ούτε άλλες ασχολίες που να αποσπούν την προσοχή. Δεν γίνεται να τα έχεις όλα σε αυτή τη ζωή…
tvxs.gr

Ευρώπη-Ελλάδα-Τουρκία:ένα "γεωπολιτικό" τρίγωνο!



Δεν καταλαβαίνω γιατί κάνει εντύπωση η "φιλική" διάθεση από την πλευρά της Γερμανίδας Καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ αλλά και άλλων Ευρωπαίων πολιτικών προς τον Τούρκο προεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Φυσικά και τον θέλουν ως συνεργάτη τους. Φυσικά και θα τάξουν γη και ύδωρ (όχι, δεν θα δώσουν ας το ξεκαθαρίσουμε ) στην Τουρκία. Αν όλοι αυτοί που έχουμε για πολιτικούς ηγέτες διαβάζαν ιστορία θα γνώριζαν πως η Τουρκία αποτελεί τον κύριο κόμβο εμπορίου, ενέργειας και γεωστρατηγικής επίβλεψης της Μεσογείου.



Φυσικά, επίσης, δεν θέλουν δυνατή μια Τουρκία και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν πρόσεξε κάποιος τις δηλώσεις της Μέρκελ για την ένταξη της Τουρκίας, είπε πως θα ανακινήσει τα άρθρα, σχετικά αλλά επί της ουσίας δεν δεσμεύτηκε σε τίποτα. Ούτε καν στο θέμα βίζα που ανέφερε απλά πως θα επανεξεταστεί. Την Τουρκία την θέλουν ως Μεγάλο Ασθενή στην ευρύτερη περιοχή και όχι ως χώρα ρυθμιστή.


Τι γίνεται,όμως, όσον αφορά την χώρα μας. Έχει οριστικοποιηθεί δυστυχώς η δορυφοριοποίηση μας σε σχέση με τη Τουρκία και η Ελλάδα αργά αλλά σταθερά  θεωρείται πλέον μέρος του προβλήματος της  Μ.Ανατολής γεωπολιτικά. Η πλήρης οικονομική εξάρτηση και η ανικανότητα πολιτικών που επιδοκιμάζονται εκλογικά από ανίκανους πολίτες έχει φέρει την χώρα ως τελευταίο τροχό αμάξης σε κάθε επίπεδο. Προσωπικά όταν πριν από τις εκλογές είχα αναφέρει πως το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι επικίνδυνο και θα απομόνωνε την Ελλάδα, είχα γίνει στόχος έντονων αντιδράσεων.  Μέσα σε 10 μήνες έχουμε χάσει κάθε είδους ισχύ και το μόνο που μένει είναι είτε να δεχτούμε ό,τι μας λένε ή να μας επιβάλουν ό,τι μας λένε.

Όσον αφορά τις ισορροπίες ισχύος στην περιοχή μας, πραγματικά αυτό το coercive defence (με την έννοια πως θα πονούσε πολύ όποιος τολμούσε πράξη εναντίον μας) μέρα με την μέρα μειώνεται με δραματικό τρόπο. Και όσο μένουμε στο ΝΑΤΟ δεν θα χάσουμε έδαφος με την έννοια άλλης σημαίας, αλλά οι γκρίζες ζώνες επιρροής και ελέγχου θα γίνουν όλο και πιο μεγάλες,όλο και πιο πολυεθνικές. Ειδικά σε νησιά που θα θεωρούνται "Ευρωπαϊκά σημεία υποδοχής" πρώτα και μετά έδαφος με Ελληνικά σύνορα επί χάρτου.


Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας 

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Θαύματα δεν γίνονται για αυτό: Μελετήστε, θυμώστε, ασχοληθείτε!



Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D
Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D




Σπύρος Στάλιας 
Οικονομολόγος PhD

* Κάθε χρόνο τα τελευταία επτά χρόνια μειώνεται ο πλούτος (αεπ) της χώρας. Αν αυτό, είναι ένα θέμα που σας νοιάζει, μελετήστε γιατί αυτό συμβαίνει. Μετά θυμώστε αγρία και μετά εμπλακείτε, με κάθε τρόπο, στην διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής.

* Κάθε χρόνο, τα τελευταία επτά χρόνια, αυξάνεται η ανεργία στη χώρα. Ποτέ η χώρα δεν είχε τόσο ανεργία. Αν αυτό το θέμα σαν αγγίζει, μελετήστε, γιατί γίνεται αυτό, μετά θυμώστε όσο πιο πολύ μπορείτε, και μετά εμπλακείτε στην διαμόρφωση της οικονομικής πολίτικης.

* Κάθε χρόνο το επίπεδο της παιδείας στη χώρα μας, σε όλες τις βαθμίδες, διολισθαίνει προς την αγραμματοσύνη. Αν σας ενδιαφέρουν τα θέματα της παιδείας, μελετήστε, μετά να θυμώσετε και μετά εμπλακείτε στη διαμόρφωση της οικονομικής πολίτικης.

* Κάθε χρόνο, τα τελευταία επτά χρόνια, το επίπεδο της παρεχομένης περίθαλψης υποχωρεί. Αν το θέμα αυτό σας προκαλεί απορία, γιατί αυτό συμβαίνει, μελετήστε, μετά να εξαγριωθείτε και ύστερα εμπλακείτε στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής.

* Κάθε χρόνο, τα τελευταία επτά χρόνια, οι συντάξεις μειώνονται δραματικά. Αν αυτό το θέμα σας ραγίζει την καρδιά, μελετήστε λίγο, πως είναι δυνατόν οι συντάξεις να είναι σε κίνδυνο. Μετά νοιώστε θλίψη, αλλά οπωσδήποτε μετά θα πρέπει να εμπλακείτε στη διαμόρφωση της οικονομικής πολίτικης.

* Κάθε χρόνο, τα τελευταία επτά χρόνια, πολλοί συμπολίτες μας τον χειμώνα κρυώνουν, η ενέργεια είναι πανάκριβη. Αν τα θέματα της ενέργειας σας αφορά και η καθαρή ατμόσφαιρα, μελετήστε το θέμα, νοιώστε εξαπατημένοι, θυμώστε γι αυτό και μετά εμπλακείτε στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής.

* Κάθε χρόνο τα τελευταία επτά χρόνια, οι υποδομές της χώρας όχι μόνον δεν ανανεώνονται, όχι μόνο δεν γίνονται καινούργια έργα αλλά όλα έχουν εγκαταλειφθεί.     Αν αυτό το θέμα το θεωρείτε σοβαρό, μελετήστε, γιατί δεν γίνονται δαπάνες για δημόσια έργα, νευριάστε άγρια, και μετά εμπλακείτε στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής

* Κάθε χρόνο, τα τελείται επτά χρόνια σώζουμε τις τράπεζες, και ενώ τις σώζουμε, οι τράπεζες απειλούν να μας πάρουν σπίτια και καταθέσεις. Μελετήστε ή ζητήστε να μάθετε γιατί τις σώσαμε. Μάθετε γιατί μας απειλούν, ενώ είμαστε οι σωτήρες τους. Μόλις το εμπεδώσετε θα σας έρθει το αίμα στο κεφάλι και για να μην πάθετε τίποτα, εμπλακείτε με την οικονομική πολιτική.

* Κάθε χρόνο τα τελευταία επτά χρόνια μας λένε ότι η έξοδος μας από το ευρώ θα είναι καταστροφή, ενώ καταστρεφόμαστε κάθε χρόνο και πιο πολύ, χωρίς να έχουμε καμία προοπτική. Ασχοληθείτε με αυτό το θέμα. Γιατί ενώ καταστρεφόμαστε με το ευρώ, μας λένε, τραπεζίτες και πολιτικοί, ότι η έξοδος από το ευρώ θα είναι η απόλυτη καταστροφή. Τι είναι άραγε απόλυτη καταστροφή, και τι είναι σχετική καταστροφή. 

Μελετήστε λίγο το θέμα αν με το εθνικό μας νόμισμα θα τα πηγαίναμε καλύτερα. Διαλύστε το φόβο σας και μελετήστε αυτό το θέμα, και μετά εμπλακείτε με την διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής, θυμωμένοι με τον εαυτό σας αυτή την φορά, που αφήσατε το φόβο να σας φοβίζει.

Υπάρχουν πολλά θέματα, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα μας, την ψυχοσύνθεση μας, τις συνήθειες μας, τον πολιτισμό μας, να ασχοληθούμε με τα θέματα της κοινωνίας μας, αυτή την εποχή.

Αλλά ένα θέμα θα βρίσκεται να υπάρχει από κάτω από τα ενδιαφέροντα μας, που όλους μας ενώνει, είναι η οικονομική πολιτική.
Διαβάστε λίγο για αυτή, πληροφορηθείτε, ρωτήστε.

Τα πράγματα θα πηγαίνουν χειρότερα απ’ ότι μπορείτε να φανταστείτε. Η καθεστηκυία τάξη του Έθνους είναι αμόρφωτη και ανεύθυνη. Δεν νομίζω να ξεχάσατε τους τελευταίους υπουργούς οικονομικών: Η πεμπτουσία της ανικανότητας και της άγνοιας.

Μπορούμε όλοι μαζί καλύτερα να τα κάνουμε, αρκεί να μελετήσουμε λίγο, να θυμώσουμε πολύ και με πάθος να ασχοληθούμε με την διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής.

Ας κάνουμε μια αρχή. Κάθε μέρα να στέλνουμε ερωτήσεις στους βουλευτές μας γιατί ψήφισαν αυτό ή εκείνο. Μην τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί.
Είναι δύσκολη η εποχή, οι πράξεις γίνονται τώρα, οι συνέπειες είναι άμεσες για την ζωή μας άρα και η απολογία πρέπει να γίνεται τώρα. Να το κατανοήσουν αυτό.

Μελετήστε, θυμώστε, ασχοληθείτε, δεν γίνονται θαύματα
spyridonstalias@hotmail.com