Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

28η Οκτωβρίου, Ένα μικρό μεν, αλλά πολύ ουσιαστικό απόσπασμα κειμένου!



 Όσο πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου με το άχραντο μήνυμά της τόσο νιώθεις την ανάγκη να πάρεις τα βουνά. Γιατί μονάχα τα βουνά απόμειναν στον τόπο αυτό μεγάλα, ατάραχα και σιωπηλά. Τα βουνά και οι ανώνυμοι ξωμάχοι -το ίδιο σιωπηλοί. Όλα τα άλλα τα τύλιξε με την αηδιαστική της ευτέλεια η φλυαρία, η τιποτολογία και η χαμερπής ιδιοτέλεια. Αισθάνεσαι ναυτία.
   
 Εκεί ψηλά μπορείς να αφουγκραστείς, αν είσαι έτοιμος από καιρόν, την πυκνή σιωπή των νεκρών, το παράπονο των γενναίων. Και ποιος ξεύρει; Ίσως να έλθει πάλι το βαθύ μπουμπουνητό των κανονιών, χυμένο στα γκρίζα μπουγάζια. Η σάλπιγγα.
   
 Υπήρξε μεγάλο το Σαράντα, Μεγαλύτερο από όσο το χωράει ο νους των επηρμένων. Γι’ αυτό και οι Μικροί, μη αντέχοντας το μεγαλείο του Λαού, το κόβουν φέτες-φέτες το ρυπαίνουν, το κονταίνουν, το ρίπτουν τοις κυσί, προσπαθώντας έτσι να μετρηθούν για να φανεί το μπόι τους «ηγετικό». Τι να φανεί;

 Τι τάχα εμποδίζει τους Έλληνες να πιάσουν το βιβλίο των μαρτυριών και να πάρουν τα βουνά τα καθαγιασμένα με το αίμα των πιο καλών παιδιών μας; Φοβούνται πια οι Έλληνες ακόμη και να θυμηθούν πώς κάποτε σταθήκαμε Μεγάλοι. 

Τρέμουν άραγε τον καθρέφτη; Ή απλώς αφέθηκαν στο ρεύμα των ποταπών καιρών; Το «απλώς» είναι που τρέμω. Το «απλώς» και το «εν όψει».
Ν.Μέρτζος

Δεν υπάρχουν σχόλια: