Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Αλήθεια που είναι οι προστάτες μας;




Του Δημήτρη Κυπριώτη

Πόσες φορές δεν έχουν ακούσει οι Έλληνες την άποψη ότι η Πατρίδα μας είναι απόλυτα προστατευμένη απέναντι των εξωτερικών κινδύνων, εννοώντας βέβαια τον κίνδυνο που προέρχεται πρωτίστως από τη γείτονα και σύμμαχο Τουρκία.

Και η άποψη αυτή έχει γίνει πεποίθηση στο πολιτικό προσωπικό της χώρας, που βασίζεται στις   συμμαχίες μας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, αλλά και στο γεγονός ότι η χώρα βρίσκεται κάτω από τις «φτερούγες»  των Η.Π.Α

Βέβαια αυτήν την πίστη τους οι Ελληνικές κυβερνήσεις την πλήρωσαν λίγο παραπάνω σε εξοπλισμούς, με το αζημίωτο φυσικά  για το πολιτικό σύστημα, αλλά και από την παχυλή συνεισφορά μας στα ταμεία των συμμαχιών μας. Όμως έτσι πίστευαν και πιστεύουν ότι έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, τουλάχιστον για όσο χρόνο ασκούν διακυβέρνηση στη χώρα.

Αυτή ήταν και είναι η πεπατημένη οδός, ενώ στον αντίποδα υπήρχε και η συμπληρωματική άποψη των λεγόμενων προοδευτικών  της «αριστεράς», στελέχη της οποίας σημείωναν σταθερά ότι οι έννοιες του Έθνους-Κράτους είναι παρωχημένες και επομένως η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι μια τελειωμένη υπόθεση μπροστά στην επερχόμενη επανάσταση της διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Η πραγματικότητα όμως απέδειξε ότι και οι δύο απόψεις δεν ευδοκίμησαν, όποτε η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με εθνικά προβλήματα. Ήτοι  συγκεκριμένα:

Η μεν ένταξη των κρατών σε συμμαχίες ή σε ευρύτερους συνασπισμούς πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, δεν οδήγησαν σε διάσωσή τους, αλλά αντίθετα δημιούργησαν το πλαίσιο μέσα στο οποίο τα κράτη τοποθετήθηκαν με βάση την ισχύ τους, στο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Ειδικά για την Ελλάδα, όπως το έχουν διαπιστώσει διαχρονικά οι Έλληνες, η συμμετοχή της στην ισχυρότερη, ως μας έλεγαν, οικονομική και νομισματική Ένωση, όχι μόνο δεν απέτρεψε τη χρεοκοπία της, αλλά την έθεσε σε μια ιδιότυπη κατοχή, που την οδήγησε τελικά  στην εκχώρηση του μεγαλυτέρου μέρους της κυριαρχίας της, στην αρπαγή του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου της και στην φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του λαού της.

Από την άλλη πλευρά, αυτής της Ασφάλειας, η δήθεν προστασία που απολαμβάνει η Ελλάδα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την ισχύ που η ίδια διαθέτει και αυτό έχει αποδειχθεί διαχρονικά. Αυτός είναι και ο λόγος που το ΝΑΤΟ δεν απέτρεψε την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ούτε έχει ταχθεί στο πλευρό των Ελληνικών δικαίων στο Αιγαίο ή στην υπόθεση του Σκοπιανού.

Παρά τα παραπάνω προφανή, οι πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας, κυρίως βέβαια αυτές που κυβέρνησαν και κυβερνούν μέχρι σήμερα, συνεχίζουν να κινούνται με βάση τις αναποτελεσματικές ιδεολογικές τους εμμονές, δηλαδή:

Οι υπέρμαχοι των συμμαχιών ότι το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ θα μας υποστηρίζουν και θα ταχθούν στο πλευρό μας αν χρειαστεί,  οι δε άλλοι θα ισχυρίζονται ότι η εποχή και η ιστορία μας, θα λύσουν από μόνες τους  τα  προβλήματα σε διπλωματικά τραπέζια.


Κατά τα άλλα όμως οι Τούρκοι θα μας την πέσουν,  αν τυχόν τολμήσουμε να φύγουμε από την ΕΕ, το Ευρώ και  το ΝΑΤΟ!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια: